Humo's Rock Rally 2010, halve finale Vooruit Gent op 7 maart om 16u: voorstelling deelnemers

Humo's Rock Rally 2010 nadert zijn ontknoping, maar voor we op 28 maart in de AB naar de finale mogen, moeten 20 acts nog het beste van zichzelf geven tijdens de halve finales in Antwerpen en Gent. Indiestyle zag ze al allemaal aan het werk tijdens de preselecties, en bundelt de commentaren van onze reporters ter plaatse. Dit schreven we over de artiesten die aantreden in Vooruit op 7 maart.

Amatorski (Mechelen, 13.02) Dat het een veelbelovende avond wordt blijkt wanneer Amatorski begint met hun optreden. Ze brengen lieve en soms sprookjesachtige muziek. De uit Gent afkomstige band werd beïnvloed door onder meer Radiohead, Portishead en Sigur Rós. Zangeres Inne fluistert de liedjes bijna, waardoor er een mystieke sfeer ontstaat. Het publiek is voor het overgrote deel muisstil en is onder de indruk van dit eerste bandje van vanavond. (CDG)

Charlie Jones Big Band (CC De Herbakker, 22.01) Hoewel daar vaak anders over wordt gedacht, weet een doorsnee muziekrecensent ook wel een vleugje humor te waarderen. Daarom speelde er toch wel even een glimlach om de lippen toen Charlie Jones Big Band ten tonele verscheen. Voor een big band waren beide heren toch met wat weinig. Nochtans: van zodra ze hun set ijzersterke set beëindigden, bestond er toch even twijfel over of de rest van de band niet gewoon achter het podium had meegespeeld.  De frontman (laten we hem gemakshalve Charlie noemen) en zijn kompaan gaven geweldig van jetje en produceerden daarmee een vuile maar volle klank die je eerder gewoon bent van bands die net iets meer leden tellen. Chapeau! (GB)

Emperors of Decay (Het Depot, 06.02) Spannender waren Emperors of Decay en hun glam rock metal, zoals de heren hun muziek zelf omschrijven. Dit viertal grossierde in seventies hard rock van het genre Judas Priest, Motley Crue en Iron Maiden, inclusief wijdbeense gitaarsolo's. Ze waren duidelijk gekomen om Het Depot wakker te schudden. We zijn dan wel geen grote fan van het genre, maar de drie songs konden ons wel bekoren en klonken zeker niet belegen of langdradig. Vooral The Neon Drugs was een degelijke song die rond een goeie riff opgebouwd was. Of ze de finale halen kunnen we moeilijk inschatten, maar we vermoeden wel dat de Emperors of Decay in een niet zoverre toekomst hun plaats op Graspop zullen veroveren. (GT)

F*ck You Stupid Loser (Muiekodroom, 29.01) Met een naam als F*ck You Stupid Loser kondig je jezelf niet aan als een band waarvan subtiliteit het hoofdkenmerk is, en toch... We hebben misschien nog nooit een groep gezien die zo speels, poppy, elektronisch, rustgevend, agressief en opwindend tegelijk was. Niet alleen omdat ze met zijn zevenen waren leken ze soms te groot voor dit podium. Vlak voor ons zagen we alvast een jurylid dat er niet in slaagde om zijn hoofd stil te houden. Een goed teken? (BS)

Gloria (CC De Herbakker, 22.01) Na de broekjes van Jerusalem Syndrome was het tijd voor de buitenbeentjes van Boatenggloria. Twee vrouwelijk MC’s draafden over het podium en zongen over de liefde en euh… een gebrek aan liefde, zij het in ritmisch geconstrueerde zinnen die niet al te veel aan de verbeelding overlaten. Muzikaal was er weinig op aan te merken, maar het is maar de vraag of dergelijke groepjes niet mee aan boord worden genomen om te bewijzen dat hip hop zeker niet stiefmoederlijk behandeld wordt. De rock rally lijkt ons niet meteen het ideale platform voor muzikanten binnen dit genre, al kan het altijd zijn dat we ons vergissen en dat de jury een ontzettend gewaagde beslissing neemt… (GB)

Jerusalem Syndrome (CC De Herbakker, 22.01) De broekjes van het pak vonden we deze keer bij Jerusalem Syndrome. Met zijn weelderige krullen leek de zanger  wel erg op rock rallycoryfee  Jasper Erkens. Of de jongens, zoals de groepsnaam beschrijft, ook zelf met mentale problemen te kampen kregen na een bezoek aan de stad Jeruzalem, is uiterst twijfelachtig. Daarvoor was het allemaal wat te gewoon, hoe hard ze ook probeerden om ons iets anders te doen geloven. Hoewel Jerusalem Syndrome in alle opzichten nog wat onvolwassen bleek, schuilt er behoorlijk wat potentie in deze jonge groep. Hopelijk zoeken ze nu hun eigen weg en ruimt de pose gaandeweg plaats voor een eigen smoel. (GB)

Joni Sheila (CC De Herbakker, 22.01) De eerste die we aan het werk te zien kregen, was het jonge Gentse talent Joni Sheila. Deze singer-songwriter bewees dat ze over een sterke stem beschikt, maar klonk zeker in het begin niet altijd even toonvast.  De podiumvrees werd gelukkig snel overwonnen en toen ze haar laatste nummer afwerkte, vonden we het best wel jammer dat ze alweer plaats moest ruimen voor de volgende groep. (GB)

Maya's Moving Castle (Nijdrop, 05.02) Onze online favoriet, en tevens de band met de mooiste naam van alle 100 geselecteerden, mocht de aftrap geven in Opwijk: Maya's Moving Castle. Waar de zenuwen in het begin nog de bovenhand leken te halen op de performance en de toonvastheid, klonk het vanaf het 2de nummer veel swingender en konden we besluiten dat de avond sterk van start ging. Ze besloten met een tragere, vrij donkere song die familie leek van The Cure ten tijde van "Faith" en "Pornography", en die zorgde voor een sterk einde van deze eerste act. (BS)

Nele Van den Broeck (Gavere, 30.01) In een vorig leven was Nele Van den Broeck lid van het inmiddels ter ziele gegane Made In Taiwan, een groep die enkele jaren geleden aan de Rock Rally deelnam. Nog voor de band stopte werd Van den Broeck echter de deur gewezen. Interne keuken die geen enkele relevantie heeft zegt u?  Deze jongedame maakte er met haar nieuwe groep zowaar een nummer over. Daarin ventileert ze duidelijk haar ongenoegen over dit onprettige voorval in haar leven. Beetje raar, beetje pijnlijk, beetje ongemakkelijk ook. Muziek als therapie was hier duidelijk van toepassing.Toch waren deze drie jolig zingende dames, want ondanks de zeer persoonlijke teksten bleef de performance erg luchtig, het origineelste wat we in Gavere te horen kregen. De mensen in de zaal werden er zelfs helemaal wild van. Je kan bovendien moeilijk zeggen dat Van den Broeck geen integere liedjes schrijft. Wij hoorden geen enkele andere groep die zichzelf zo durft bloot te geven in hun teksten. (GB)

Willow (CC De Herbakker, 22.01) Tenslotte was er nog Willow. Deze winnaars van Rockvonk 2009 zorgden voor een bijzonder fijne uitsmijter. We veronderstellen dat wie een peper in zijn achterwerk steekt, iets wat we u trouwens afraden, zich  ongeveer als de zanger van deze band moet gedragen. Voor dramatische expressie kreeg hij alvast een tien op tien. Bloc Party loerde voortdurend om de hoek, maar qua performance kende Willow zijn gelijke niet. (GB)

Voor info over tickets en praktische weetjes verwijzen we je graag naar de website van de Vooruit.

Links:
Humo's Rock Rally 2010
Vooruit