The Deer Tracks - Aurora, de schuchtere boskabouter versus de koele woudnimf
Sommige albums zijn onlosmakelijk verbonden met een periode, seizoen, gebeurtenis, geur, persoon of - als je Ingeborg heet - een kleur. 'Aurora' van The Deer Tracks zou zo'n album kunnen zijn. Volgens een vriend uit Malmö was de cd de hele winter lang een trouwe gezel tijdens vroege treinritten vóór zonsopgang, koude wandelingen in een grijze provinciestad en regenachtige winteravonden onder een bureaulamp. 'Aurora' staat voor hem synoniem voor ijswolkjes blazen aan de bushalte en op en neer huppelen om de bevroren tenen te ontdooien. Een klein jaar na de release in thuisland Zweden is het album nu eindelijk ook te koop in de Benelux.
The Deer Tracks is een duo (m/v) uit Gävle, een stadje ten noorden van Stockholm. Zelf omschrijven ze hun sound nogal cryptisch als een combinatie van zachte noorderse weemoed en de felrode gloed van het poollicht; elektrisch geladen vibraties met de sprookjesachtige magie van een diep en donkergroen woud. In normale mensentaal: melancholische popsongs met kop en staart, flikkerende keys en glasheldere belletjes, stemmige blazers en zoete strijkers, pakkende harmonieën en hier en daar een woeste gitaaruitbarsting, geserveerd op een dikke laag van knisperende, glitchy elektronica. Geef bovenstaande tekst in in onze zelfontwikkelde "band description converter" en je krijgt volgend resultaat: Roxette dat met Efterklang als begeleidingsband een plaatje opneemt in de studio van Múm. Met een Björk-in-Vespertine-modus achter de knoppen.
Experimentele, schokkerige drumritmes en vreemde geluiden vormen vaak de spil van een The Deer Trackslied (zachte beats die klinken als het opborrelende water van een geiser, zoals in 'Christmas Fire' of het geluid van brekend glas in 'The Puzzled Piece'), maar de groep verliest zich nooit in pretentieus gewauwel, veel te lange intro's en oeverloos gepruts met knopjes. Niemand zit te wachten op de zoveelste kleurloze, ongeïnspireerde postrockband die "virtuoze geluidslandschappen schildert", en dat beseffen Lehnberg en Lindfors maar al te goed. Het duo kleurt overal netjes binnen de lijnen van De Conventionele Popsong. Zelfs in de tot epische proporties opgeblazen en ruim zeven minuten lange opener 'Yes This Is My Broken Shield', een song als een sierlijk en complex ijssculptuur, wordt mooi het evenwicht gehouden tussen experiment en pop. Ondanks de naar The Deer Tracks-normen verschroeiende uithaal in de finale. Mogwai meets De Troetelbeertjes.
Overal focust het duo heel nadrukkelijk op haar grootste troef: de perfecte samenzang tussen jongen en meisje. Een goede zet, want David (warm en zacht) versus Elin (hoog en hees), dat is de schuchtere boskabouter versus de koele woudnimf. Een warme, vochtige tong tegen een bevroren lantaarnpaal. In het licht dramatische 'World Of Abel' slalommen de twee zij aan zij door ratelende beats en sprookjesachtige geluiden. Als een wandeling over een donker, kronkelend pad in een steeds dichterbegroeid bos, waarnaast je de ogen van roofdieren ziet gloeien (We kijken te veel naar tekenfilms). In '127 Sex Fyra', een song die niet alleen qua thema ("Oh Liefste, kon ik je geheugen maar wissen, dan beginnen we van nul...") aan 'Eternal Sunshine Of The Spotless Mind' herinnert, nemen de twee eerst afwisselend en vervolgens samen het woord. 'Before The Storm' (heerlijke beat), 'I Bite Your Tongue' en 'Slow Collision': stuk voor stuk steengoede Liedjes met prachtige harmonische zang, die knetteren als een hevig haardvuur. Slechts één keer verliest The Deer Tracks de pedalen, en wel in afsluiter 'Cast Away': de wind blaast letterlijk in je oren en het geheel klettert en rammelt, maar het uit sprokkelhout gebouwd vlot dobbert nogal doelloos richting vergetelheid.
'Aurora' is geen 'Silent Shout', het meesterwerk van dat andere Zweedse electroduo, daarvoor bewandelt The Deer Tracks te veel platgetreden paadjes. Het is wel een mooi, bij momenten majestueus plaatje. Alleen: de timing is wat ongelukkig. Niet zozeer omdat de zon schijnt, maar omdat Duyster er in de zomer tussenuit is (We hadden het ons heel makkelijk kunnen maken en de slagzin van dat zondagavondprogramma kunnen overnemen om 'Aurora' te omschrijven). We vrezen dan ook een beetje dat 'Aurora', zonder de hulp van programma's als Duyster of Cucamonga, zelfs in deze komkommertijd zal verzuipen tussen flauwe zomerhitjes en een overvloed van radioverslagen vanop middelmatige festivals. Gelukkig is Indiestyle er 's zomers wél en dus is het aan ons om de boodschap te verspreiden: als je niet kan wachten op de nieuwe van Múm, die volgende maand verschijnt, dan kan je nu al naar de Myspacepagina van The Deer Tracks. Doof alle lichten en luister naar 'Yes This Is My Broken Shield' of '127 Sex Fyra'. Trek daarna gewapend met je Nordic walking poles naar de dichtstbijzijnde platenwinkel. Vergeet je muts en handschoenen niet.
Ons oordeel: 4/5
door Gabriel M
Links:
The Deer Tracks MySpace
The Deer Tracks Last.fm