Verslag The Low Anthem in ABClub op 24 september - 1 van die memorabele concerten

“To them ghosts that write history books - To them ghosts that write songs”. Zo begonnen de mensen van The Low Anthem afgelopen donderdag aan hun optreden in de AB Club, dat ongetwijfeld de geschiedenis zal ingaan als een van die memorabele concerten.

Na de aftrap volgde al meteen het wondermooie Charlie Darwin, op zijn zuiverst gezongen door leadsinger Jeff Prystowsky. “Oh my god, life is cold and formless”, maar je voelde meteen de warmte en het publiek werd er stil van. De sfeer was meteen gezet voor een dik uur gevuld met muzikale pareltjes uit hun totale oeuvre. Iedere song werd gebracht met een zuivere oprechtheid, als hadden de bandleden ieder woord uit de tekst ook zelf beleefd. Geen vertoon van podium poses of aanstellerig gedrag, maar drie bandleden (Jeff Prystowsky, Ben Knox Miller en Jocie Adams) die hun liefde voor muziek willen delen met hun publiek. Meesterlijk hoe ze tussen de nummers door vlotjes van instrumenten wisselden, en vernieuwende klanken produceerden, ondermeer door het opwekken van ‘storend geluid’ tussen interfererende mobiele telefoons.

Na het rustige Senorita kreeg de groep op het podium versterking van hun ‘dear friend’ Dan Lefkowitz. Lefkowitz maakte in 2006-2007 een aantal maanden officieel deel uit van The Low Anthem (nog voor Jocie hen vervoegde), maar speelt de afgelopen twee jaar enkel nog als ‘free bird’ live een aantal nummers mee, zoals het hemelse This God Damn House, door hem geschreven, en Scavenger Bird. Beide nummers, alsook het wondermooi gebrachte The Ballad of the Broken Bones komen uit hun eerste album, What The Crow Brings, en werden vlot afgewisseld met nieuwer werk als Ticket Taker, en de hitsingle To Ohio (afsluiter voor de bisnummers).

Af en toe was er ook wat steviger werk te horen, zoals bij Champion Angel, en de Tom Waits cover Home I’ll Never Be, maar het grootste deel van de tijd kregen we wat The Low Anthem zelf “gospels for scientists” noemt, of wat sommige scientists dan weer zouden bestempelen als “cheesecake for the mind”, zoals Steven Pinker ooit naar (mooie) muziek verwees.

Cheesecake for the mind brachten de mannen uit New York (Rhode Island om correct te zijn) –de bakermat van de echte cheesecake- zeer zeker. Geen wonder dat ze de afgelopen weken aan een recordtempo aan het toeren zijn langs uitverkochte zalen in de hele wereld. Haast u voor tickets voor Crossign Border in Den Haag op 20 november en in Antwerpen op 22 november, want The Low Anthem produceert geluid “to melt a lake of ice” (uit Don’t Tremble), waarmee ze de avond afsloten, en ik smolt.

door Charlotte De Backer

Links:
The Low Anthem MySpace
The Low Anthem homepage
AB
Crossing Border Den Haag
Crossing Border Antwerpen