Verslag finale Humo's Rock Rally 2010 in de AB op 28 maart: School Is Cool oververdiende winnaar

Humo's Rock Rally is de manier bij uitstek om je als Belgische artiest in de kijker te spelen en een uitstekende gelegenheid om ook zonder platencontract of zelfs maar 1 officiële release op het podium van de AB te staan. Dan moet je wel eerst de finale halen natuurlijk, en daar slaagden ook in 2010 weer 10 acts in, die op 28 maart naar de gunsten van de finalejury mochten dingen.

Het startschot kregen we van Maya's Moving Castle, een band die de laatste maanden live groeide dat het een lieve lust was. Beweerden criticasters eind 2009 in het Oost-Vlaams Rock Concours en De Beloften nog dat hun liedjes op MySpace goed klonken, maar live helemaal niet, dan stond er nu een sterke zelfverzekerde band waar weinig op aan te merken viel. De Björk-iaanse stem van de zangeres klonk beter dan ooit, en het muzikale sausje klonk wat steviger dan de vorige keren. De luidere gitaren deden zelfs denken aan Within Temptation. Maya's Moving Castle maakte de laatste maanden duidelijk dat ze met gemak meerdere stijlen aankunnen.

Bij Willow was het voor de groep 1 noot gespeeld had al duidelijk dat ze in aanmerking kwamen voor de publieksprijs, hoewel later op de middag ook de fans van onder meer The Crackups, Psycho 44 en School Is Cool hun kelen danig zouden open zetten. De deuntjes van Willow passen uitstekend bij 't begin van de lente, deze muziek roept als het ware om een festivalweide. De klanken kun je situeren in de buurt van Vampire Weekend en Bloc Party, en dat zijn fijne vrienden. Een eigen stijl zal wel een vereiste zijn om het helemaal te maken, maar er zit muziek in Willow. Mooie muziek.

Over naar The Crackups, die deden wat je als hardcore punk band moet doen: een moshpit veroorzaken en zo zorgen voor een feestje. Van de toch wel clichématige muziek op zich waren we niet helemaal onder de indruk, maar de overtuiging van de bandleden straalde af op een groot deel van de zaal. Geef deze band een plaats op de affiche van Groezrock of een gelijkaardig event en ze spelen de tent plat, daar kun je van op aan.

Daarna was het de beurt aan streekgenoten van The Crackups, namelijk Psycho 44. Na vanavond weten we het helemaal zeker: "All My Demons Have Distortion", dat niet had misstaan op "Nevermind" van Nirvana, is het anthem bij uitstek van deze Rock Rally en zou een klassieker kunnen worden in de Belgische rock. Psycho 44 is oerluid maar heeft ook genoeg fond om niet irritant te zijn. De gasten weten ook ijzersterke refreinen neer te pennen, wat handig van pas kwam om het 3de nummer, op zich een niemendalletje, recht te trekken met een welgemeende "dance motherfucker dance".

De muziek van The Mojo Filters is op en top Indiestyle, en toch zag ondergetekende de band na de halve finale niet echt richting AB zoeven. Fout gekeken en geluisterd? Ja en nee. Wat The Mojo Filters in de AB lieten zien kon behagen terwijl ze op het podium stonden, maar nadat we alle bands hebben gezien kunnen we zonder naar MySpace of vi.be te grijpen geen nummer van The Mojo Filters terugvinden in ons kortetermijngeheugen. Nochtans vonden we in hun muziek gelijkenissen met fijne bands als Arctic Monkeys, The Strokes en The Magic Numbers zonder vrouwen.

The Sore Losers riepen we na de halve finale uit tot kandidaat winnaars, en de band profileerde zich vandaag vooral in het 2de en 3de nummer als dusdanig. De eerste song miste een beetje van de power en de strakheid die we in Hasselt en Antwerpen zagen. Waarbij we meteen toegeven: in de preselectie en de halve finale waren we zodanig in de ban van de luide maar niet van afwisseling gespeende muziek van The Sore Losers dat we vanavond pas voor het eerst merkten dat hun zanger/gitarist linkshandig is. Deze band heeft sterke nummers en straalt de gemoedsrust uit van een groep die al enkele wereldtournees achter de rug heeft.

School Is Cool was op voorhand onze andere favoriet om te winnen, en ze maakten onze verwachtingen helemaal waar. Hoeveel bussen fans ze bij hadden weten we niet, maar dat maakt op zich niet uit als zulke guitige loebassen zich helemaal geven, en dat deden ze. Hun vrolijke pop die raakvlakken kent met de folk van Mumford and Sons zorgde ervoor dat naast de sterke frontman ook elk ander bandlid zijn of haar moment in de spotlights kreeg. Dit past helemaal binnen het love & peace gevoel dat School Is Cool toch wel uitstraalt. De muziek van de groep, rijk aan details, illustreerde ook het goede werk dat de mensen van het geluid tijdens zo'n Rock Rally verrichten. Je moet het maar doen, met telkens zo weinig tijd tussen de optredens, en zoveel verschillende genres en stijlen.

Een van de acts waar we het meest naar uitkeken was Gloria, geen typische Rock Rally act, maar dat hoeft ook niet, als je het ons vraagt, want na 3 nummers waren we helemaal overtuigd. Dikke pluim op de hoed van Gloria omdat ze zich uitdrukkelijk tot de hele zaal richtte, want interactie met de vrienden op de 1ste rij had elke deelnemer wel, maar de rest van het publiek werd als een grote onbekende vaak mooi genegeerd. Met een loeiende mix van hip hop en drum 'n bass gooide de Gentse een spetterend vuur van het podium af. Dit liet ze volgen door een cover van "Walk on the Wild Side" die mooi begon maar te lang duurde. Afsluiten deed Gloria met een heel fijn akoestisch nummer in duet met Joni Sheila, die we eerder in de halve finales zagen sneuvelen. Overtuigend is 1 van de woorden die helemaal op hun plaats zijn.

Amatorski drong enkel met het 2de nummer helemaal tot ons door. Het was hun meest naakte song, die in tegenstelling tot de andere 2 liedjes de details niet deed verdwijnen in een, zij het rustige, brij van geluid. Hun klanktapijten bevonden zich vaak op 't randje tussen fletse lounge en fijnzinnige pop. Tijdens hun 3de nummer begon de zaal de muziek lustig te overstemmen met gebabbel, nooit een goed teken, hoewel de reactie achteraf nog wel ok was.

Waarna Nele Van den Broeck als allerlaatste deelneemster van Humo's Rock Rally 2010 aan de slag mocht. Met haar 2 muzikantes die met hoge stemmetjes meezongen riep ze een jaren 40 sfeertje op dat haar de nodige voor- en tegenstanders opleverde. De eerste categorie was vanavond in de meerderheid, een voordeel was 't zeker dat deze ludieke songs kwamen op 't einde toen veel mensen al een pintje op hadden en dus in de sfeer zaten. Nele speelde het ook gewoon erg goed, heeft ervaring in theater, en kan een publiek entertainen. Dat er tussen 2 songs door een panne was met 1 van de instrumenten leverde dan ook helemaal geen gênante stilte op.

Terwijl we dit verslag schreven zaten we te wachten op het verdict van de jury. Ondergetekende zag na de finale School Is Cool en Gloria als grootste kandidaten om met de overwinning te gaan lopen. Dat Willow de publieksprijs won verwonderde ons in het geheel niet. De jury zette Willow op 3, The Sore Losers op 2 en School Is Cool op 1, en daar valt al bij al heel weinig op af te dingen. Gloria krijgt van ons de prijs van de originaliteit.

door Bart Somers

Links:
Humo's Rock Rally 2010
Verslagen van halve finales en alle preselecties in onze rubriek Reviews
Foto's van de finale

Dit artikel delen met je vrienden?