Twee jaar. Zo lang hebben Adriaan De Roover en (Pieter) Dudal geschaafd aan ‘pivot rotations’. Een album dat ontstond uit verscheidene fragmenten van live shows in elkaar te verweven in één geheel. De Roover en Dudal haalden de mosterd uit concerten in Gent, Brussel en Meakusma Festival in Eupen. ‘pivot rotations’ blijkt dan ook niet zo maar een album.
De titel is slim gekozen: ‘pivot rotations’ draait rond subtiele verschuivingen in ritme, textuur en sfeer. Alsof beide makers voortdurend rond een onzichtbare as manoeuvreren. Tracks bouwen zich op uit microbeats, korrelige veldopnames en drones die niet zozeer evolueren als wel langzaam van kleur verschieten. De magie zit ‘m in die minimalistische, bijna filmische beweging; elk nummer voelt als een plot zonder dialoog, een scène die je zelf moet inkleuren.
Openingsluik ‘a’, ‘ab’ en ‘b’ doen meteen proeven van de doffe elektronica die De Roover en Dudal uit hun mouw schudden. Blazers komen sporadisch om de hoek lonken terwijl een strijkinstrument in stilte wat zit te prevelen tegen een grauwe muur van analoge elektronica. De manier waarop ‘b’ zich langzaam, maar zeker ontvouwt, is prachtig. Een sirene lijkt zich in de verte druk te maken in ‘bc’ en lijkt ons te waarschuwen voor het centre piece van het album: ‘c’. De productie is daarbij onberispelijk. Elke klank lijkt met chirurgische precisie geplaatst, maar nooit steriel.
De dertien minuten durende track is gehuld in een walm van grijze wolken. Andere instrumenten zijn hier nauwelijks te vinden, evenmin melodieën. ‘c’ brengt je door de opeenstapeling van lagen ambient gemakkelijk in trance. Alsof die grijze wolken traag om je heen lijken te bewegen, maar nooit echt gaat beklemmen of aanzetten om je te verzwelgen. De Roover & Dudal spelen met ruimte alsof het een extra instrument is. De twee laten passages ademen, kraken en oplossen. Het resultaat is een album dat zich niet zomaar laat consumeren, maar dat je zachtjes dwingt om aandachtiger te luisteren dan je gewend bent.
Met ‘pivot rotations’ leveren Adriaan De Roover en Dudal een album af dat voelt als een zorgvuldig uitgekerfde schuilplaats midden in de stedelijke drukte. Het is een plaat die niet probeert om je aandacht te grijpen, maar ze wel vasthoudt zodra je oor er per ongeluk tegenaan leunt. De Roover kennen we al langer als iemand die stilte bijna even belangrijk vindt als geluid. Dudal fungeert hier als een geduldige, uitgesproken sparringpartner, waardoor het duo een wereld boetseert die tegelijk abstract en verrassend tastbaar aanvoelt.
Adriaan De Roover & Dudal houden volgend jaar, op 11 februari, een album release show in MIRY, in het kader van Ruiskamer. Ook op de affiche: het fantastische Klinck Trio (tickets & info).
