Een jaar of vier is hij intussen aan het schaven aan zijn metier. Tijdens de coronapandemie – en de uitloop ervan – verliep zijn prille carrière nog volop in de schaduw. Sinds twee songs (‘Back to friends’ en ‘Undressed’) van hem overnacht viraal gingen op TikTok dit jaar, is de trein definitief het station uit. Eerste grote stop? Een debuutalbum uitbrengen. Dertien dagen nam sombr – het alias van Shane Boose – maar om de plaat aan te kondigen en vervolgens uit te brengen. Gelukkig zegt dat niets over het album, die bevestigt over de hele lijn de hype rond de twintiger.

De plot van het album is zo oud als de straat: liefdesverdriet. In sombr’s geval lijkt die – twee jaar sinds z’n debuut single ‘Caroline’ over de desbetreffende – veeleer onbeantwoord. Sombr is radeloos. Gekwetst door de teloorgang van een relatie die hem ervan weerhoudt verder te gaan. Hij kijkt vanaf de andere kant van de treinrails toe hoe zijn ex met een andere man samen is op ‘Undressed’ en rookt sigaretten om hem aan haar te herinneren op het weemoedige ‘Canal street’. Zelfs op de meer spetterende nummers van de plaat – de disco-popperige knaller ’12 to 12′, het stampende ‘Under the mat’ – zit hij gevangen in zijn eigen emoties. “Oh, you’re in my DNA“, zingt hij op “I wish I knew how to quit you.” “You’re the echo in my veins.”

Sombr tilt de bedroom pop van zijn eerdere werk naar een hoger niveau en geeft het een krachtigere, zwierige sound. Sombr’s weelderige angsty poprock heeft flarden van The 1975, The Strokes, MGMT en Foster The People in zich – om enkele bekendere goden te name droppen. Toch weet sombr die 2010’s pop turned indierock-sound van toen op een frisse manier te integreren in zijn eigen muziek. Boose maakt er een samenhangend lappendekentje van te maken. Nochtans pruttelt de disco pop vanop ’12 to 12′ iets te dicht tegen het potje van Parcels. Het timbre bootst, door de manier waarop zijn vocals schel doen klinken, iets te vaak Julian Casablancas na. Voorlopig geven we echter de twintiger het voordeel van de twijfel.

Sombrs debuut schittert wanneer het leunt op zijn popinstinct, maar vervaagt in de marge wanneer nostalgie meer klinkt als een toevluchtsoord dan als een creatieve motor. Het album is onderhoudend, bij momenten zelfs innemend. Sombr heeft met producer Tony Berg achter de knoppen dan ook een slimme keuze gemaakt als producer. De oude rot hielp zo al mee schaven aan de muziek van Phoebe Bridgers, The National, SZA en Taylor Swift. Berg drukt op het album goed zijn stempel door de muziek net die edge te geven die het nodig heeft. Al is het vooral sombr die schittert in zijn songwriting. Hij omkapselt de essentie van zijn hartzeer in tien, verslavende popsongs. Benieuwd waar de volgende stop zal zijn voor de jonge Amerikaan.

sombr stelt het album op 26 maart voor in Ancienne Belgique. Het concert is echter al volledig uitverkocht. Meer informatie over het concert vind je hier.