Op het album zet Kae Tempest zichzelf voor het eerst centraal. Na vier albums kijkt hij in de spiegel en schrijft hij over wat er diep in hem leeft. Met een scherpe en soms pijnlijke pen, bijgestaan door zware beats, deelt Tempest een ongefilterd en persoonlijk verhaal.

De teksten zijn intiem en confronteren. Kae Tempest onderstreept hiermee wat voor een krachtige dichter hij is. Ook op vlak van productie is dit album opvallend. Er wordt stevige kritiek geuit op de maatschappij en op de problemen die na al die jaren voortduren. Voor dit album werkte Kae samen met Fraser T. Smith, bekend van zijn werk met Adele. Hij zorgt voor zwaarmoedige hiphopbeats die perfect bij de poëtische teksten van Tempest passen. Deze combinatie zorgt ervoor dat ‘Self titled’ een prachtige Britse hiphoplaat is.

Meteen vanaf het begin springt het album uit zijn voegen met ‘I stand on the line’ gevolgd met het persoonlijke ‘Statue on the square’. Hij werpt in dit nummer de schijnwerper op transfobie, een thema dat nog steeds urgent is. “They never wanted people like me round here. But when I’m dead, they’ll put my statue in the square. They used to tell their children not to stare”, zingt Kae in het refrein. Eleders, in ‘Bless the Bold Future’ richt Tempest zich op de dreigende toekomst van onze planeet. “Dear unborn child that I can’t bear having. Look at the state of the planet. What kind of life would you have if you had it?” In het nummer vertelt hij hoe hij wel een kind wil, maar hoe hij dit niemand kan aandoen te wijten aan de uitzichtloze toekomst die hij ziet.

Deleted:

In het zachte ‘Sunshine on Catford’ wordt hij bijgestaan door Neil Tennant van Pet Shop Boys. Deze samenwerking zorgt voor een rustpunt op de plaat dat de nadruk legt op geluk vinden in de alledaagse dingen in het leven. Het zes minuten durende ‘Breathe’ is een hoogtepunt op dit album. Kae Tempest raast aan één stuk door op een gitzwarte instrumental. Het is een perfecte combinatie van ritme en woord. Er wordt afgesloten met het door jazz doordrenkte ‘Till morning’ wat zorgt voor een mooie, rustige afsluiter op dit zware, donkere album.

Met ‘Self titled’ levert Kae Tempest een meeslepende en eerlijke plaat af die nog lang blijft resoneren – rauw, poëtisch en vol menselijke kracht. Kae neemt zijn luisteraars mee in die diepe krochten van zijn hoofd. Een zwaar en confronterend album dat niemand onberoerd laat.