11 november 2024 was een niet zo bijster speciale Wapenstilstand. In de Vlaamse muziekwereld daverde echter de grond. Rock Werchter had pas zijn derde headliner aangekondigd; een jonkie van 22 lentes, een vrouw, eentje die pop en rock in elkaar verweefde en bovendien de headliner die de jubileumeditie zou afsluiten. Er volgde een stortvloed van zurigheid richting de organisatie online omdat het volgens hen niet paste in het plaatje van een verjaardagseditie. Ze kregen echter allemaal, stuk voor stuk, ongelijk. Rock Werchter bewees dat Olivia Rodrigo de juiste persoon op de juiste plek was om de vijftigste editie feestelijk af te sluiten.
De victory lap van Armstrong
Toegegeven. De organisatie kwam lichtelijk tegemoet aan het online gejen door graag geziene gasten op de weide, 2manydj’s, voor drie kwartier van jetje te laten geven op een gigantische kubus aan de mainstage. Meesterlijk. Ook omdat de broers Dewaele achter de decks wel van wanten weten: ze fungeren namelijk al goed twintig jaar op het kruispunt van rock en elektronica. Ouderdomsdekens als Iggy Pop, Underworld, Elbow en Simple Minds gaven de verjaardagseditie extra glans net door hun rijke geschiedenis op het festival. Of dat voldoende was? Dat laten we wat in het midden. Een pop-upmuseum om de rijke geschiedenis van het festival ten toon te stellen had bijvoorbeeld ook náást het podium bezoekers geïnteresseerd? De posters van weleer hadden misschien doorheen het festival kunnen getoond worden? Een speciale performance met mix van een resem Belgische artiesten? Er had, denk ik, nog net iets meer in deze editie gezeten dan het blitsbezoek van Dimitri Vegas op ‘de Towers’.
Iggy Pop
Toch bewijst de editie van 2025 dat het festival meer dan ooit de vinger aan de pols heeft over wat leeft in het muzieklandschap. Dé comeback van Linkin Park kon zo natuurlijk niet ontbreken. Bovendien werd de band al geboekt voor een victory lap voor het tijdens de coronapandemie in het leven geroepen Werchter Parklife van volgend jaar.
Emily Armstrong beschikt ten slotte als nieuwe frontvrouw van de band, ondanks kritiek, toch ook over een stel goede longen en een klok van een stem. Alle kritiek heeft ze volgens ons meer dan prima vakkundig naast zich neer gelegd. Misschien is het volgend jaar wel aan de beurt voor die andere band bestaande uit twee welbekende broers die dit jaar een comeback maakte?
Noodlot
Toen het noodlot tot twee keer toe uitbrak, koos de organisatie de vlucht vooruit. Kings Of Leon, ook zo’n graag geziene gasten, werden vervangen door jong poprockveulen YUNGBLUD. Geen Muse dus, zoals velen op hadden gehoopt. De zieke Sam Fender werd dan weer last minute vervangen door Nothing But Thieves. Nog zo’n band met een tienbeurtenkaart op Werchter. Geen sinecure om in het spinnenweb van tourschema’s tot twee keer een band hoog op de affiche te vervangen, uiteraard. Feit is wel dat er tot twee keer toe finaal is gekozen voor een jonge, beloftevolle act. Het is een lijn die de organisatie, toch opvallend dit jaar, met artiesten als Olivia Rodrigo, Noah Kahan, Fontaines D.C., Gracie Abrams, RAYE en… uiteraard Pommelien Thijs over het hele weekend trekt. Terecht, zo blijkt in retrospect.
Nothing But Thieves
Ook naar de toekomst toe biedt het perspectief wanneer de Pearl Jams en Foo Fighters van deze wereld nog maar eens hun gage opslaan om hun tent op te zetten in Werchter. Bands als Royal Blood, Turnstile of Fontaines D.C. staan in dat geval helemaal klaar om in dat gat te springen en het concert van hun leven te spelen.
Pop Werchter
Niet alleen over miss Rodrigo werd heel wat inkt verspild in de aanloop naar het festival. Bij uitbreiding de hele affiche op de laatste festivaldag was vaak online het mikpunt van spot en frustratie. Nochtans was zondag één van de snelst uitverkochte festivaldagen met voor poptimisten naast Rodrigo ook Noah Kahan, Gracie Abrams, Pommelien Thijs, eeuwige broer van Finneas, Dean Lewis etc. Schueremans wrijft waarschijnlijk eens goed in de handen. De Noorderbuurcollega’s van Pinkpop zullen waarschijnlijk stikjaloers zijn geweest op het popdefilé. En hij heeft uiteindelijk toch wel weer gelijk gekregen.
Olivia Rodrigo
Liever een festivaldag met een smoel, dan eentje die met hangen en oren aan elkaar hangt, toch? De organisatie verdient net zoveel lof voor de invulling van donderdag als voor zondag, lijkt ons. Om nu de hoofdletter R weg te laten, is misschien wel een brug te ver.
Anderzijds gaf iemand als Dean Lewis één van de slechtste shows van het weekend en leek er toch niet genoeg poeier in de banjopop van subheadliner Kahan te zitten om een hele weide écht te begeesteren. Het zal popfans waarschijnlijk een worst wezen. Er hebben ten slotte al veel mindere goden slechtere concerten gegeven op Werchter. Volgend jaar staan ze er opnieuw, in de hoop om weer een heerlijke run aan de mainstage te zien schitteren. Gelijk hebben ze.