De 10 beste hiphopalbums van 2025 - Indiestyle

Het jaar is bijna voorbij en dus blikken we bij Indiestyle terug op het voorbije hiphopjaar. Was het een grand cru van een jaar? Dat niet. Was het een slecht jaar? Dat zeker niet. Het was vooral het jaar van de gevestigde waarden. En het jaar waarin het Verenigd Koninkrijk zijn voet naast die van de VS probeerde te zetten. Met succes. Die trends, en nog wat andere, werden duidelijk opgepikt door onze redactie.

Dat de old heads een goed jaar hadden, is een understatement. Dat wordt maar matig gereflecteerd in onze top tien, maar wie om meer smeekt, die verblijden we graag met warme aanbevelingen voor de laatste worp van Nas en DJ Premier (uitgekomen op 12 december) en De La Soul (21 november), die waarschijnlijk te ver in het jaar zaten om nog veel zieltjes te winnen. Maar los daarvan brachten ook Slick Rick, Ghostface Killah, Redman, Mobb Deep en Ice Cube zeer te pruimen albums uit. En natuurlijk, en volgens ons de makers van het beste rapalbum van het jaar: Clipse. Met ‘Let God sort em out’ brachten ze een instant classic uit. Pusha T en Malice bliezen de rest uit het water dit jaar en wie de moeite nam om naar Parijs of Tilburg te gaan om ze live aan het werk te zien, zal het zich niet beklaagd hebben.

Verder haalden we al aan dat ook over het kanaal dit jaar puike albums gemaakt werden en dat blijkt evenzeer uit onze top tien. Met ‘Lotus’ van Little Simz (3) en ‘The boy who played the harp’ van Dave (9) pikken we al enkele krenten uit de pap. Ook ‘Like a ribbon’ van John Glacier, ‘Black British music’ van Jim Legxacy, ‘Don’t die before you’re dead’ van AJ Tracy en ‘A fine African man’ van Knucks waren er nog meer albums die zeker je aandacht verdienen. En dan hebben we het nog niet gehad over de EP van Skepta met Fred Again…

Billy Woods (2), Freddie Gibbs (6) en Earl Sweatshirt (4) waren ooit underground maar zijn dat ondertussen al lang niet meer. Gelukkig maken ze wel nog altijd uitstekende albums en dat blijkt hier uit onze appreciatie. Evenzeer doodgeknuffeld door de muziekminnende pers: Joey Valence en Brae (10) en natuurlijk, Tyler, The Creator. Met het doorbreken van om de twee jaar een album uit te brengen (nu was er slechts een jaar tussen) wurmt hij zich ook dit jaar in de top tien. De laatste plaatsen in onze lijst gaan naar Nourished By Time (7, op het snijpunt met R&B) en Anime (8), die zich steeds meer richting pop aan het begeven is.

Kortom, we hebben het beste van het beste geselecteerd voor je en mooi in een top tien gegoten. Maar gezien jij, beste lezer, toch maar mooi doorgeklikt hebt om te zien wat nou juist het beste was in rapland, hebben we toch nog een aantal warme aanbevelingen. In de kerstperiode zijn we extra vrijgevig natuurlijk!

Hebben helaas niet de lijst gehaald maar zijn wel je tijd dubbel en dik waard: Pink Siifu met de dubbelslag ‘Black Antique’ en ‘Onyx’, alle negen (!!) albums van Boldy James, ‘Black Hole Superette’ en ‘I heard it was a mess there too’ van Aesop Rock, Leikeli47 haar ‘Lei Keli ft. 47 / For promotional use only’, JID met ‘God does like ugly’, de nederhop van Vinny en zijn ‘Filantroop’ en natuurlijk Danny Brown zijn ‘Stardust’. Kortom, genoeg goed spul. En bij deze ook een warme oproep aan de Belgische scene om volgend jaar beter hun best te doen, want geen enkel album haalde onze lijst of de warme aanbevelingen. Misschien is het dat dat we missen om er een grand cru jaar van te maken.

Wil je meer lezen over Lijstjestijd 2025, dan kan dit hier. Visuals gemaakt door Louis Van Keymeulen en Jolien Wilke.

10. Joey Valence & Brae – Hyperyouth