40. Soulwax – All systems are lying
Oogst uit eigen grond kon niet ontbreken in deze lijst, dus staat het smakelijke ‘All systems are lying’ van Soulwax op onze veertigste plaats. De broers lieten noteren dat ze voor hun eerste plaat in zeven jaar geen plan hadden, dat ze er gewoon aan begonnen zijn. Al doende leert men en zo kwam naar boven dat er geen gitaren gewenst waren op hun nieuwste. Wel aanwezig, uiterst dansbare kritiek op algoritmes in ‘The false economy’ en aansporing tot wat durf op ‘Run free’. De Dewaele broers zitten ondertussen al dertig jaar in het vak, ‘All systems are lying’ toont nog eens waarom. (Sarah)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
39. Maria Somerville – Luster
‘Luster’ van Maria Somerville neemt je mee naar de Ierse westkust nabij Connemara, waar je van het ene naar het andere adembenemende landschap kan wandelen. Haar uiterst verfijnde dreampop is die van het meest zweverige type en er heerst een bijna spookachtige sfeer waar zelfs Grouper jaloers op zou zijn. Maria Somerville maakt echter meer gebruik van ingetogen beats en uitgesproken gitaarsounds, waardoor ze zich op die manier goed kan onderscheiden van genre-genoten. Als je geen zin hebt om de volledige plaat te checken, luister dan op z’n minst eens naar ‘Garden’, dat met z’n donkere baslijn en feedbackende gitaren de hoogdagen van 4AD-label volledig eer aandoet. (Martijn)
[lees hier meer over het album in ons eerste halfjaaroverzicht van 2025]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Spotify
38. Deftones – private music
Waar veel tijdgenoten van Deftones teren op nostalgie of krampachtig nieuwe invloeden omarmen, bewijst de band dat relevantie niet achterom hoeft te kijken. Deftones waren nooit puur metal, rock of nu-metal — en dat zijn ze anno 2025 nog steeds niet. ‘Private music’ is Deftones ten voeten uit: zwaar, melodieus, vuil én aaibaar tegelijk. Diezelfde spanningsboog herkennen we trouwens bij Turnstile, die deze zomer, wellicht niet verrassend, meermaals hetzelfde podium delen. Dat Deftones zich in amper twee zomers van underdog tot festivalheadliner wisten op te werken, danken ze meer aan hun ijzersterke nieuwe werk dan aan hun onmiskenbare classics. (Jonas VL)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Deezer | Soundcloud | Spotify | Tidal
37. Amaarae – BLACK STAR
Ik kan niet spreken voor jullie, maar ondertekende weet nog exact waar hij was de vrijdag dat dit abum uitkwam. Op een grauwe, grijze plaats, omgeven door miezerregen. Het contrast met ‘Black Star’ van Amaarae kon niet groter zijn. Wat een energie spreekt uit dit album. Is het pop, is het hedendaagse r&b, is het een vorm van afrobeats of een potpourri, het maakt niet uit. Het is vooral het beste werk tot nu toe van de Ghanese Amerikaanse. Het is een cliché om te zeggen, maar daarom niet minder waar: ‘Black Star’ is een vibe. Een album dat blijft geven en zeker voor wie de moeite doet om nog echt volledige platen te beluisteren. Dit is hoe popmuziek in de toekomst zal klinken. We prijzen ons gelukkig dat we het al hebben in 2025. (Bert)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Soundcloud | Spotify | Tidal
36. Matt Berninger – Get sunk
Matt Berninger doet op ‘Get sunk’ waar hij het beste in is: met het hart op de tong verdriet blootleggen en het in muziek gieten. Luisteren naar de The National-frontman is als bladeren in een persoonlijk dagboek, dat niet voor jou bestemd is. Je voelt je ongemakkelijk, maar zijn teksten zijn zo glashelder en zijn bariton zo zwaar en teder, dat je het gewoon niet aan de kant kunt schuiven. “In times of heartache, get drunk / In times of tears, get sunk / In times of shame, forget”, klinkt het in de bloedmooie afsluiter ‘Times of difficulty’, waar ook een hoofdrol is weggelegd voor Booker T. Jones. Nu al benieuwd hoeveel natte wangen we zullen zien in de Barn op Rock Werchter. (Eli)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Spotify | Tidal
35. Blawan – SickElixir
De Britse dj en producer heeft altijd al wel de kantjes er van af afgelopen. ‘SickElixir’ is dan ook het langverwachte, na een resem ep’s in de periode 2020-2023, wapenfeit waar zowat iedere clubhead naar uitkeek van de man. Vandaag mag hard techno dan als zoete broodjes erin gaan. Blawan bewijst dat techno ook op een ándere manier kan beleefd en bedanst worden, en niet louter als een metronoom die tegen circa 160 beats per minuut tekeer gaat. (Yannick)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Spotify | Tidal
34. Alex G – Headlights
Na, en je kunt het aantal nauwelijks nog op twee handen tellen, is het kwartje éindelijk gevallen voor Alex G’s muziek. De man is een songwriter waar later nog think pieces over geschreven gaan worden over de massale output die de man op enkele jaren tijd heeft uitgebracht. Tegenwoordig heeft hij zijn slaapkamer en cozy studio verruilt voor rijke arrangementen. Zo schuilt er iets heartland-ish in de manier hoe ‘Headlights’ zich een weg tracht te banen in je hart – en dat werkt enorm verslavend. (Yannick)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Soundcloud | Spotify | Tidal
33. Swans – Birthing
Swans-frontman Michael Gira is ondertussen de 70 gepasseerd en wil het wat rustiger aan gaan doen. ‘Birthing’ is daarom het laatste wapenfeit van z’n band in de “big sound” lineup. Ondanks de speelduur van bijna twee uur (toegegeven – iets waar we inmiddels wel aan gewend zijn) is de plaat voorbij voor je het in de gaten hebt. Swans doet op zich niets nieuws op ‘Birthing’, maar dat drukt de pret allerminst. We krijgen ambient drones geserveerd om je in te verliezen, allesvernietigend beukwerk en haast euforische folk-melodieën. Een mooiere afsluiter dan ‘(Rope)Away’ heeft de band in z’n prachtige, gevarieerde carrière haast niet gemaakt. (Martijn)
[lees hier meer over het album in ons eerste halfjaaroverzicht van 2025]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Soundcloud | Spotify | Tidal
32. Saya Gray – SAYA
Breakup albums zijn er bij de vleet, daarin is ‘Saya’ en het eponieme tweede album van Saya Gray allesbehalve een uitzondering. Waarin het wel zijn eigenheid vindt is de stijl van de Japans-Canadese, een fragmentarische productie die doet denken aan een collage. Gray knipt, scheurt, plakt en lijmt zich een weg doorheen zichzelf en hartzeer. Al klinkt dartele opener ‘..Thus is why ( i don’t spring 4 love )’ verfrissend opgewekt over een romantische teleurstelling. Gray kan vertellen zonder overmand te worden, het lijken dagboekfragmenten waar al het nodige eelt overheen is kunnen groeien. Een sterkte die ‘Saya’ enkel fijnzinniger maakt in plaats van gevoelloos. (Sarah)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
31. Heartworms – Glutton for punishment
Jojo Orme (Heartworms) stormt met militaire precisie recht op haar doel af. De theatrale geladen debuutplaat ‘Glutton for punishment’ verkent de meest duistere kanten van de post-punk. Achter de (productie)knoppen zit niemand minder dan Dan Carey, bekend van Fontaines D.C. Haar geluid doet zowel denken aan The Cure, PJ Harvey en LCD Soundsystem. De perfecte soundtrack voor een feest in het huis van de Addams Family. (Eva)
[lees hier onze recensie van het album]