30. Wet Leg – moisturizer
Met hun nonchalante stijl en onfeilbaar gitaarwerk is Wet Leg de vleesgeworden definitie van “utter coolness”. Toch gaat het duo verder dan hun sterimago. De teksten zijn goed doordacht, plotse veranderingen in het ritme houden je scherp, en meermaals vindt de aandachtige luisteraar een culturele referentie als ‘easter egg’ verstopt in de nummers. De combinatie van inhoud en vorm is misschien wel hét geheime ingrediënt dat van Wet Leg een groep maakt om zeker in de gaten te houden de komende jaren. (Ayko)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Soundcloud | Spotify | Tidal
29. Los Tuthanaka – Los Tuthanaka
Het album ‘Los Tuthanakas’ klinkt speels, kleurrijk en levendig. De band combineert psychedelische rock met simpele, ritmische ideeën die heel spontaan aanvoelen. De muziek lijkt soms geïmproviseerd, alsof de groep in één ruimte staat en gewoon begint te spelen. Daardoor ontstaat een vrolijke, losse sfeer die meteen opvalt. De gitaren klinken fel en verrassend, de percussie beweegt constant, en de zang voelt licht en dromerig. Ondanks de drukte blijft het album goed te volgen en prettig om naar te luisteren. (Ewout)
Beluister: Bandcamp
28. Earl Sweatshirt – Live love laugh
Op ‘Live laugh love’ horen we classic Earl Sweatshirt. Het album voelt als een losse, intuïtieve collage van herinneringen, grappen, onzekerheden en kleine zelfonthullingen. Producties van Theravada geven de nummers een warme maar rafelige klank die zowel rust als spanning oproept. Tracks als ‘INFATUATION’, ‘FORGE’ en ‘exhaust’ tonen hoe hij ernst en humor verweeft. Het meest open klinkt hij in ‘TOURMALINE, waar hij liefde, volwassenheid en vaderschap invoelbaar maakt. ‘Live laugh love’ is compact, persoonlijk en verrassend speels. We krijgen losse snapshots uit zijn oververhitte hoofd: rommelig, eerlijk en precies scherp genoeg om te blijven hangen. Sweatshirt lijkt nog lang niet uitgezweet. (Laurent)
Beluister: Apple Music | Deezer | Soundcloud | Spotify | Tidal
27. YHWH Nailgun – 45 pounds
YHWH Nailgun (uitgesproken als Yahweh Nailgun) is een piepjonge band met Zack Borzone als haast bezeten frontman. Wie dit jaar op Sonic City was zag ze hun energetische en atypische postpunk-elektronica mix spelen met veel overtuiging en hopen potentieel. Dissonantie en polyritmes zorgen voor bevreemding en intrige. Eigenlijk is het net als dat heerlijk pikante gerecht bij de Koreaan: het doet soms een beetje pijn, maar je kan er niet genoeg van krijgen. ‘Castrato raw (fullback)’ is dan ook niet voor niets één van onze favoriete nummers van het jaar, en mijn persoonlijke nummer één. (Jonas Vda)
[lees hier meer over het album in ons eerste halfjaaroverzicht van 2025]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Spotify | Tidal
26. Kae Tempest – Kae Tempest
Kae Tempest is zonder twijfel een van onze meest geliefde woordkunstenaars, en het intieme ‘Self titled’ bevestigt waarom. De titel is weinig verrassend: na een gendertransitie kan er vooruitgekeken worden, maar niet zonder nog één keer diep in het verleden te graven. Tempest doet dat onverschrokken en genadeloos eerlijk. Woorden en beats bewegen zich tussen een rauw verleden en een toekomst vol hoop en herwonnen vreugde. Opener ‘I stand on the line’ maakt meteen duidelijk dat Tempest zich op een scharniermoment in het leven bevindt. Wat volgt is een poëtische, kwetsbare reis die menselijke veerkracht en de moeizame opbouw van zelfliefde centraal stelt. (Jonas VL)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Soundcloud | Spotify | Tidal
25. Djo – The crux
Wij zijn verplicht u te melden dat u Djo waarschijnlijk beter kent als acteur Joe Keery (Stranger Things, Free Guy, Pavements). Alhoewel, sinds zijn album ‘The crux’ uit is, is dat toch al iets minder nodig als openingszin. Djo laat hier namelijk moeiteloos zien dat zijn muzikantschap niet zomaar een bijbaantje is. De sound plukt gretig uit decennia popmuziek, gaande van Beatlesque samenzang, over seventies psychedelica tot eighties synthpop. Het is een plezierige rit, met uiterst meezingbare refreinen, teksten met de tong stevig in cheek en net genoeg inhoud om ons tot het einde te boeien. (Zeno)
[lees hier meer over het album in ons eerste halfjaaroverzicht van 2025]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Soundcloud | Spotify | Tidal | YouTube Music
24. Little Simz – Lotus
Op ‘Lotus’, de ondertussen zesde plaat van Little Simz, tapt de Londense vooral uit een vatje frustratie. Reden daarvoor is de teloorgegane samenwerking met jeugdvriend en producer Inflo na een rechtszaak. “This person I’ve known my whole life coming like the devil in disguise”, geen losse flodders op rake opener ‘Thief’. Hoe spijtig dat ook mag zijn, de breuk schonk Little Simz wel een focus die ‘Lotus’ enkel ten goede komt. Mede geholpen door nieuwe producer Miles Clinton James, klinkt Simz steeds in controle. Ook op uiterst eerlijke momenten als ‘Lonely’, waarin ze de grote onzekerheden waarmee ze worstelde tijdens het maken van ‘Lotus’ scherp ontleedt. (Sarah)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Deezer | Soundcloud | Spotify | Tidal
23. Dressed Like Boys – Dressed Like Boys
Het gebeurt niet vaak, een debuut in de roos. Zanger Jelle Denturck is dan ook geen onbekende, maar zijn solo-werk had wat ons betreft veel vroeger het levenslicht mogen zien. Autobiografisch en toch herkenbaar, sensibiliserend zonder jufferig te zijn, aangrijpend en tegelijkertijd een plezier om te luisteren – ‘Dressed Like Boys’ heeft het allemaal. “Do you wanna be understood, without having to be understandable?”, is mogelijk de meest herkenbare lijn tekst van het afgelopen jaar (of zelfs decennium). (Ayko)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Deezer | Spotify | YouTube Music
22. aya – Hexed!
Het strafste stukje sound design is van de hand van de Britse producer aya die met ‘Hexed!’ een absolute staalkaart afleverd voor hoe ver je elektronica kan laten opentrekken. De cover art verraadt dat dit geen behapbaar album is, en dat is het ook niet. Sterker nog, het is de bedoeling. De nummers zijn monsterlijk, industrieel en door de magel gehaalde techno waarbij je door de hersenspinsels duikt van iemand door hun eigen zelfdistructieve gedrag zich een weg tracht te banen. (Yannick)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Spotify | Tidal
21. Billy Woods – GOLLIWOG
‘GOLLIWOG’ is een krachtig en eerlijk album waarin Billy Woods moeilijke thema’s bespreekt, zoals identiteit en racisme. Zijn teksten zijn scherp, direct en zitten vol beelden die je laten nadenken. De muziek klinkt soms donker en rauw, dan weer rustig en open, waardoor de woorden extra sterk binnenkomen. Woods vertelt persoonlijke en historische verhalen zonder ze mooier te maken dan ze zijn. Elk nummer voelt belangrijk en zorgvuldig opgebouwd. Hoewel het album zwaar kan aanvoelen, is het ook warm en menselijk. ‘GOLLIWOG’ laat zien waarom Woods een van de meest bijzondere en gedurfde rappers van dit moment is. (Ewout)