De tand des tijds zal het uiteindelijk uitwijzen hoe deze tijdcapsule gaat worden opgeslagen in het collectief. Maar voor nu, tussen veel op- en afgetrek, in onze redactie, is de bilan gemaakt. In 2025 kon een hit niet alleen uit je slaapkamer ontstaan, maar ook uit een zelfdenkende engine komend uit Californië dan wel op TikTok of straight from the underground.
Enkele bands stegen die underground dan ook compleet te boven dit jaar. Meest in het oogspringend: de vlammende punk van Turnstile die de muziekclubs achterwege lieten en de hogere regionen van festivalaffiches op zochten. Daarnaast: Cameron Winter die met Geese een resem intrigerende songs heeft uitgebracht.
Geen demon hunters in de lijst, wél een bont allegaartje aan popgirlies, vindingrijke post-punkers, noisey moeilijkdoeners, cowboys en artsy singer-songwriters. Hieronder vind je overigens een playlist om alles op een rijtje te kunnen (her)beluisteren.
Deze lijst werd opgesteld en geschreven door Eli Goldenburg, Eva Gutschoven, Ewout Pollaris, Jolien Wilke, Jonas Van Laere, Jonas Vandenabeele, Kobe Rombouts, Laurent Voet, Louis Van Keymeulen, Martijn Bas, Sarah Van der Straeten, Yannick Verhasselt en Zeno Van Moerkerke. Wil je meer lezen over Lijstjestijd 2025, dan kan dit hier. Visuals gemaakt door Louis Van Keymeulen en Jolien Wilke.
50. Deftones – Milk of the madonna
“Holy ghost / I’m on fire / Holy spirit / I’m on fire (save me, save me, save me).” Chino Moreno is naast religieus ook al drie jaar nuchter. Zelf noemt hij die drooglegging één van de doorslaggevende succesfactoren van de nieuwe plaat. ‘Milk of the Madonna’ belichaamt die herwonnen energie van Deftones ten volle. Moreno is opnieuw de gepassioneerde brulboei die zijn stem laat weergalmen, al verjoeg hij eigenhandig alle ratten en plagen in het rioolsysteem van een grootstad.
Muzikaal is dit een nummer dat gemaakt is om massa’s in beweging te zetten én te houden. Het tempo ligt hoog, de ritmesectie levert een potig fundament en de riffs zorgen voor melodische scherpte. ‘Milk of the Madonna’ is het exponent van spirituele extase: rauw, bezwerend en onstuitbaar. (Jonas VL)
Beluister
49. Destroyer – Bologna (ft. Fiverr)
Dan Bejar, alias Destroyer, wil sjansen en dansen op ‘Dan’s boogie’. Met een dubby intro vol echo’s en een funky baslijn steekt ‘Bologna’ van wal. Het is met voorsprong de beste song op de plaat. De door een streepje parlando voorafgegaan “Night comes in on wings / that explains things.” vormt de kern van ‘Bologna’. Wat er zich in de bewuste Noord-Italiaanse stad afspeelde zullen we misschien nooit weten, maar de sfeerschepping van de met-echo-doordrenkte instrumenten en stemmen blijven lang na het luisteren nog hangen. (Jonas Vda)
Beluister
48. Ben Kweller – Dollar Store (ft. Waxahatchee)
‘Dollar store’ is een les in de quiet-loud dynamiek. Vocalist Kweller start met een ingetogen, bijna sombere reflectie op angst en hopeloosheid (“I’m looking at the sky, it’s raining / Cross legged on the bedroom floor / She’s sipping on a drink complaining / Begging on me for more, more”). Zijn zangstem stem is aanvankelijk zacht en terughoudend. Het refrein, waar Waxahatchee subtiel aan toegevoegd wordt, maakt het ingetogen duet compleet. Uiteindelijk (spoiler alert!) transformeert de hypnotiserende, fuzzy gitaarriff in een seismische muur van distortion terwijl Kweller’s stem emotioneel explodeert. (Eva)
Beluister
47. Wet Leg – pillow talk
“Every night I fuck my pillow, I wish I was fucking you”, en meteen barst ‘Pillow talk’ los in een explosie van gitaren. De Britse indierockband Wet Leg leverde dit jaar een knaller van een album af. En op die plaat prijkt dit intense en speelse hoogtepunt. Het nummer neemt je mee op een trip langs seksueel verlangen, frustratie en eenzaamheid. De simpele, maar speelse lyrics worden gecombineerd met humor en dat raakt precies op de juiste plek. Het nummer beschrijft een crush en vervolgens het intense verlangen naar deze persoon. Het balanceert perfect tussen herkenbaarheid en absurditeit. Wet Leg bewijst opnieuw hoe ze gevoelens kunnen verpakken in een speels en aanstekelijk jasje. (Jolien)
Beluister
46. Claire Rousay – Doubt
Claire Rousay beweegt door het leven met haar geliefde Zoom H5-recorder in de hand. Met alle geluiden van op de voor- en achtergrond slaat ze aan het componeren, en verweeft ze haar bevindingen in wat ze maakt. Uit die pluktuin van opnames komt ook ‘Doubt’, een spaarzaam en mystiek boeket waar pratende stemmen achteraan zweven en Rousay veel gevoel in weinig geluid weet te leggen. ‘Doubt’ stijgt langzaam op, als een sluier ochtendmist die traag vervaagt. Rousay laat ons luistervinken zijn, een welkom piepen naar de wereld daarbuiten vanuit het sleutelgat. (Sarah)
Beluister
45. Geese – Taxes
De band waar je dit jaar simpelweg niet omheen kon: Geese. ‘Taxes’ diende als voorsmaakje voor hun nieuwste album ‘Getting killed’, en achteraf gezien was dit een zeer logische keuze. Het is waarschijnlijk het meest catchy nummer van de hele plaat. Eerst wordt er langzaam opgebouwd met wat kletterende percussie, waarin frontman Cameron Winter z’n inmiddels gekende croon doet. De lyrics zijn zo heerlijk over-the-top en tegelijkertijd erg cryptisch. Wanneer de “You’re gonna have to nail me down”-regel wordt ingezet, verandert de song in een waar indie-rock anthem met een geweldige gitaarlijn waar ze ook nog wat vreemde maatsoorten in gooien zodat het nooit té gladjes wordt. ‘Taxes’ is een grandioos visitekaartje van een band die het ongetwijfeld nog ver gaat schoppen. (Martijn)
Beluister
44. Nilüfer Yanya – Kneel
Het zou zoëven de zelfgemaakte shaker met kroonkurkjes uit de kleuterklas kunnen zijn die je hoort aan het begin van Nilüfer Yanya’s ‘Kneel’. ‘Kneel’ vormt het begin van de uitstekende – en misschien wel zeer onderschatte – ‘Dancing shoes’ ep. Yanya zingt ons toe met haar flusiterstem tussen de helder dansende gitaren: “Our bodies woven / We’re healing when nothing is spoken”. We hebben dit jaar niet veel meer ontwapenende teksten dan dit gehoord. Het samenspel tussen de tokkelende gitaren en de zachte stem van Yanya is subliem. De heerlijke outro is de beste intro voor de rest van de ep om duimen en vingers bij af te likken. (Jonas Vda)
Beluister
43. Wet Leg – Catch these fists
Rhian Teasdale maakt al langer duidelijk dat ze mannen die haar lastigvallen tijdens het uitgaan niet hoeft. In plaats van echter dezelfde slimme, speelse, kwinkslagvolle sluwheid te gebruiken die Wet leg bij hun debuut tentoonstelden, hanteren ze nu de poëtische kunst van de brute kracht. De zachte middelen zijn uitgeteld en aan alle mannen die het nu nog niet begrijpen is een vuist op de slaap het aangewezen middel. Muzikaal is het echter nog steeds even strakke rock als weleer. De opmerkelijke, catchy gitaarriff die tiert terwijl Teasdale omstanders waarschuwt dat er “man down” is, mag een hoogstandje genoemd worden. (Louis)
Beluister
42. Blood Orange – Mind loaded (ft. Lorde, Caroline Polachek & Mustafa)
Met een zachte passage, brengt Blood Orange op ‘Mind loaded’ veel van hetgene dat zijn plaat ‘Essex honey’ zo gevoelig maakt. Er ligt een dikke laag op van iets dat zweeft tussen nostalgie, aanvaarding en broze vooruitzichten op iets beters. Strijkers verbreden de intro en alles lijkt een hele specifieke tint sepia te krijgen. Ergens tussen een vergeelde fotoboek en het zonlicht van de volgende dag. Het tempo in het refrein trekt er terug balans in. Caroline Polachek haar sopraan tussendoor is de mooiste versiering en Lorde springt bij met een verwijzing naar Elliott Smith’s ‘Everything means nothing to me’. ‘Mind loaded’ zit propvol zonder te barsten en verliest zichzelf niet in te veel willen doen. (Sarah)
Luister
41. Cate Le Bon – About time
Cate Le Bon is tegenwoordig een veelgevraagd producer en weet maar al te goed hoe ze een song de nodige opsmuk moet geven. O ook aan haar eigen single ‘About time’. De song lijkt aan de oppervlakte misschien erg simpel te zijn, maar wie goed luistert zal een productioneel hoogstandje ontdekken. Meerdere gitaarlijnen zijn met elkaar verweven en er wordt gretig gebruikgemaakt van delay-effecten. Op een subtiele en bitterzoete manier laat Le Bon ons weten dat ze aan een nieuw hoofdstuk in haar leven begonnen is, zonder haar voormalige partner. Dit is hoe new wave anno 2025 klinkt. (Martijn)