Dat artiesten uit Belgische bodem talent hebben, is een weetje. Een feitje zelfs. Ook dit jaar bewezen ze dat opnieuw: muzikaal België ging aan de slag en leverde ons prachtige releases. Van elektronisch tot pop, van jazz tot punk: we got it all. En hoewel het voor artiesten steeds moeilijker wordt om op te boksen tegen het internationale geweld, blijft onze scene opvallend springlevend! Er durft geëxperimenteerd te worden, genres kruisen elkaar en het resultaat? Een indrukwekkende verzameling platen.
In dit jaaroverzicht brengen we twintig albums samen die ons het voorbije jaar raakten, deden dansen, of even deden verdwijnen. Wat deze selectie één maakt? Niet zozeer één stijl, maar één gedeelde passie: het maken van betekenisvolle muziek. Of het je nu blijft hangen, ontroert of wakker schudt.
Ontdek snel onze favoriete Belgische platen van 2025: een hommage aan de artiesten die hun hart en ziel openzetten en tonen dat ons kleine Belgenlandje absoluut groots mag denken.
20. Pommelien Thijs – Gedoe

Toen twee jaar geleden ‘Per ongeluk’ verscheen was het voor de serieuze muziekpurist bon ton om meewarig te doen over Pommelien Thijs. Ondertussen is het voor iedereen duidelijk geworden dat de popster uit Mortsel de stap gezet heeft om ook de conservatieven onder ons te doen zwichten. Festivals werden plat gespeeld, records gebroken en met ‘Gedoe’ levert ze een album af dat het beste van Olivia Rodrigo combineert met maatschappijkritische teksten. En dan nog het scherpste dat we gehoord hebben sinds Zwangere Guy en Jazz Brak nog boos waren. Een weergaloos, volwassen en perfect geproduceerd poprock-album, met enkel straight up bangers. (Bert)
Beluister: Apple Music | Deezer | Spotify | YouTube Music
19. Elizabeth Klinck – Chronotopia

De Belgische violiniste en componiste Elisabeth Klinck gooide hoge ogen dit jaar bij Indiestyle. Haar plaat met Klinck Trio staat ook in onze eindejaarslijsten, en ook haar solowerk getiteld ‘Chronotopia’ – niet te verwarren met het werk van Tyler, The Creator – kon ons ook danig bekoren. De viool speelt de – wel, ja, euh, – eerste viool op de plaat. De sobere composities van Klinck blinken uit in eenvoud. Het pure vioolspel zuinig aangevuld met andere instrumenten vraagt je aandacht van begin tot eind, maar aandachtige luisteraar wordt uiteindelijk veelvuldig beloond door deze neoklassieke arrangementen. (Jonas Vda)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
18. Abel Ghekiere – In de verte, dit uitzicht

Op het snijpunt tussen ambient, klassiek en post-rock weet Abel Ghekiere schoonheid te vinden. Na een indrukwekkende passage deze zomer in de boomgaard van Gent Jazz, doken wij in dit album, en we zijn er niet meer uit vertrokken. Fluisterende weemoed, vrij vloeiende inkleding en onuitspreekbare emotie. Een album om te koesteren. (Zeno)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
17. Psychonaut – Worldmaker

Mechelen en metal: het is al jarenlang een gouden combinatie dankzij bands als Hippotraktor en Pothamus. De trotse vaandeldrager blijft echter Psychonaut. Op hun derde album ‘World maker’ neemt de band ons vijftig minuten lang mee op een onophoudelijke rollercoaster doorheen de dualiteit van het leven. Geen toeval. Bij het begin van het schrijfproces kregen zowel aanstaande vader Stefan De Graef als Thomas Michiels te horen dat hun vaders ernstig ziek waren. Het geeft de plaat een diep persoonlijke lading. Meer dan ooit omarmen ze hun psychedelische kant en smelten ze metal, progrock en ambient tot nummers die bij elke luisterbeurt opnieuw naar de keel en het hart grijpen. (Eli)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
16. Frankie Traandruppel – Translation in key

Tijdens de jaren ’10 toverde Lee Swinnen het ene jeugdhuis na het andere om in een poel van verderf met bands als Double Veterans en Tubelight, tot hij in 2019 Frankie Traandruppel boven de doopvont hield. Met zijn soloproject toonde hij een kwetsbaardere, rafeligere kant van zichzelf waar de fuzzpedaal niet elke keer moet worden ingetrapt. Met ‘Translation is key’ bracht hij dit jaar z’n meest voldragen werk tot nu toe uit. Van de Lou Reed-rammelrock van ‘Tear it all apart (once more)’ over het pisnijdige ‘I wanna be Bukowski’ tot de zielsontroerende afsluiter ‘Are you happy?’: élke kant van Swinnens nieuwe klankenpalet treft doel. Normaal trok Swinnen naar New York om te touren met z’n nieuwe album, maar de trip ging last minute niet door. Doodzonde, want een plaat als ‘Translation is key’ is van wereldklasse. (Kobe)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | YouTube Music
15. Tamino – Every dawn’s a mountain

De Egyptische Belg Tamino-Amir Moharam Fouad laat nog steeds menig hart sneller slaan. De prins van de Belgische singer-songwriters weet met zijn derde plaat ‘Every dawn’s a mountain’ opnieuw te ontroeren én te groeien als muzikant. Tamino straalt een onverzetbare rust uit, gecombineerd met een warme stem en kundig geschreven nummers. Op ‘Sanctuary’ werd de cirkel volledig rond: Tamino werkte samen met Mitski, wiens stem hem dikwijls vergezelde in zijn koptelefoon terwijl hij door de straten van Amsterdam dwaalde na zijn verhuis naar de Nederlandse hoofdstad. De stad waar zijn moeder een café had, die hij bezingt in een retrospectief en zacht nummer. ‘Every dawn’s a mountain’ toont een Tamino die nog steeds groeit als zanger en songschrijver. Benieuwd naar album nummer 4! (Jonas Vda)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
14. Maria Iskariot – Wereldwaan

Eindelijk is hij er dan, dat debuutalbum. ‘Wereldwaan’ heet het en een lekkerdere rockplaat is er misschien niet verschenen in België het afgelopen jaar. Het is een album dat exact is wat je verwacht dat Maria Iskariot ging uitbrengen. Althans, voor zij die niet dachten dat ze de Clouseau tour gingen opgaan na ‘Ze weet wat ze wil’. Rammelende gitaren, tempo, attitude, honger en schijt aan een duidelijk pad naar hits en streamingcijfers. Bonuspunten voor de glimlach die iedere keer op het gezicht van ondertekende wordt getoverd bij het horen van ’Tijm’, de cover van ‘Tame’ van de Pixies. Zelfs de mop neerschrijven doet me grinnikken. (Bert)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
13. SONS – Hallo

Drie jaar na ‘Sweet Boy’ is SONS terug met een knaller van formaat: derde album ‘Hallo’. Het album opent dan ook meteen met een even vriendelijke als energieke begroeting, ‘Hello’, waarmee de toon meteen wordt gezet. De band serveert pop-punk met een scherpte en frisheid die allesbehalve voorspelbaar aanvoelt. Ze kregen hierbij de hulp van David McGracken, een producer die al heeft samengewerkt met onder andere Florence + The Machine en Beyoncé – niet niks. Na binnenkomer ‘Hello’, volgt ‘Do My Thing’, een hoogvlieger. Je wordt doorheen het album getrakteerd op songs die absoluut in je playlist thuishoren. (Waar wacht je nog op?) SONS toont een nieuwe, zelfzekere en verfrissende kant op ‘Hallo’ en wij zijn fan. Laat de festivallekes maar komen – wij willen SONS op de affiche! (Jolien)
Beluister: Apple Music | Deezer | Spotify | YouTube Music
12. Ventilateur – Rage de vivre

‘Rage de Vivre’ is het derde album al van Ventilateur, een trio uit Brugge. De succesformule blijft redelijk intact, namelijk een spannende combinatie van postrock en jazz. Al is ‘Rage de Vivre’wel hun beste album tot nu toe. Hoogtepunt van het album vraagt u zich af? ‘Volk’, waarop Sebastien Dewaele, gekend van Bevergem en Preuteleute, in sappig West-Vlaams vertelt hoe het is je glasbak buiten te zetten. Je zou haast vergeten dat niet zijn relaas, maar de muziek de echte ster van de show is. Mogen we en passant ook Werf eens in de bloemetjes zetten? Wederom een straf jaar van het Brugse jazz (en aanverwanten) label en hier met Ventilateur een match made in heaven. (Bert)
Beluister: Apple Music | Deezer | Spotify | YouTube Music
11. Klinck Trio – My hair is everywhere

Wanneer elke seconde stilte opgaat en interageert met de geïmproviseerde instrumenten dan ontstaat er iets speciaals. Er werd een ontastbaar evenwicht gecreëerd tussen alles wat de muziek wil uitdrukken, en alles wat de muziek niet kan uitdrukken. De haast mystieke compositie laat je zelf inkleuren wat je ook wil. De erg geslaagde jamsessies tussen Elisabeth Klinck (viool, citer, stem), Maya Dhondt (piano, stem) en Adia Vanheerentals (sax, stem) leverden een plaat op om te savoureren. Kleine statusupdate op Bandcamp (nee, we worden niet gesponsord) nog slechts 5 exemplaren op plaat beschikbaar van dit kunststukje. Haast en spoed je! (Jonas Vda)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
10. Adja – Golden retrieve her

Twee jaar na debuut-EP ‘IRONEYE’, brengt Adja haar eerste album ‘Golden retrieve her’ uit. Het album heeft niet alleen een geniale titel: het is ook een bijzonder sterke plaat. Het album is gevuld met elf nummers die je meesleuren en gegarandeerd in beweging zetten. Op dit album toont Adja niet alleen wat voor een prachtige stem ze heeft, maar ook een opvallend artistieke durf. Haar sound is eigenzinnig, gelaagd en zit vol lef. ‘Golden retrieve her’ voelt nieuw en verfrissend binnen de Belgische muziekscène, en daar houden we van. Adja snijdt thema’s aan die doen reflecteren, verpakt in een soulvol jasje. Je hoort dat er hard en met de volle motivatie aan is gewerkt, maar Adja’s stem beweegt moeiteloos door elke emotie. Prachtig. Luisteren maar. (Jolien)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
9. Helena Casella – Pit of impressions

Met ‘Pit of impressions’ bewijst Helena Casella dat subtiliteit geen excuus hoeft te zijn voor braafheid. Haar mix van jazz, folk en indiepop klinkt elegant, maar snijdt venijnig scherp. Met zijn dik zeven minuten ‘Undefined bordeline’ zet Casella overigens meteen de toon voor de hele plaat. De track is een rafelachtige song die van sectie naar sectie lijkt te meanderen over een mix van dromerige kamerjazz en de warme stem van Casella zelve. Wie fan is van Solange of Jorja Smith, vindt met Casella’s muziek een Belgische, veelbelovende variant. (Yannick)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
8. Dienne – Conductoris

Zeggen dat ons Belgenland vooral bekend is van de sax en gitaar, is natuurlijk een understatement, getuige ook de vele noteringen in deze lijst. Toch staat daar frêle, fel en bijzonder verdiend deze ‘Conductoris’ temidden. Dienne is overigens niet aan haar proefstuk toe (Met ‘Addio’ uit 2022 haalde ze de zesde stek). Opnieuw bewijst Bogaerts dat schilderachtige soundscapes fabriceren uit instrumenten, vocals en andere soort opnames haar absolute forte zijn. (Yannick)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
7. Use Knife – Etat coupable

Bonzend en bezwerend, twee kernwoorden die Use Knife typeren. Het Belgische-Irakese drietal Kwinten Mordijck (saxofoon, synthesizers en vocalen), Saif Al-Qaissy (die dohola, darbuka, daf, tar, riq, raq, kishba bespeelt en zingt) en Stef Heeren (beats, synths en vocalen) versmelt verschillende culturen samen met politieke opvattingen in hun muziek. Op het podium verhullen ze zichzelf achter voiles om de muziek nog meer te laten spreken. De beats zjin duister en dansbaar tegelijkertijd, je voelt dat er onderhuids vanalles borrelt. De titeltrack steekt furieus van wal, om te eindigen met ambient en fluisterstille introspectie. ‘Etat coupable’ is een bijzonder geslaagde tweede langspeler van het trio. (Jonas Vda)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
6. Crowd Of Chairs – Breather

Een decennium na hun eerste wasbak vol lawaai in een of ander Gents jeugdhuis, klinkt ‘Breather’ alsof Crowd of Chairs eindelijk heeft leren ademen tussen het schreeuwen door. Met een nieuwe gitarist erbij creëren ze nu een muur van geluid waar zelfs wijlen Steve Albini geïmponeerd van zou zijn. ‘Sudden advice’ doet denken aan Pixies’ ‘Trompe Le Monde’-periode, maar dan alsof Black Francis tien Red Bulls heeft gedronken. ‘Breather’ is melodieuzer dan hun vorige werk zonder dat ze enige concessies doen aan de Spotify-algoritmes. Afgelopen zomer bouwde Crowd of Chairs aan hun fanbase met enkele succesvolle passages op de Gentse Feesten. Hopelijk doen we met deze mention ook onze duit in het zakje. Ze verdienen het alvast. Verwacht je aan een knap staaltje noise punk voor zij die vinden dat METZ te braafjes is. (Louis)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
5. Soulwax – All systems are lying

‘All systems are lying’ brengt ons een Soulwax in topvorm. De Dewaeles leveren een rockplaat zonder gitaren, maar dat betekent allerminst dat ze niet furieus tekeer gaan. Energiek, chaotisch en dansbaar tegelijk spiegelt het duo ons een wereld voor waarin waarheid vervaagt door algoritmes en filters. De broers construeren veertien tracks vol gelaagde ritmes, meeslepende hooks en onverwachte melodieën. Nummers als ‘Constant happiness machine’ en ‘Polaris’ confronteren ons met macht, schuld en eigen verantwoordelijkheid, terwijl tracks als ‘Gimme a reason’ en ‘Idiots in love’ herinneren aan de Soulwax van weleer. Een geniaal geproduceerde, meedogenloze, maar onweerstaanbaar dansbare plaat die bij elke luisterbeurt steeds dieper snijdt. (Eli)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
4. HEISA – TROIS

Knallende gitaren, drums en ongebreidelde energie: het triumviraat dat allesverwoestend huishoudt op ‘TROIS’. HEISA moet, wat ons betreft, niet onderdoen voor veel voormalige headliners op Rock Werchter. Hun nummers worden telkens magistraal opgebouwd, van een simpele elektronische beat naar een samenspel van synthesizers, drums en sexy gitaren. Voeg daar een schorre zanger aan toe, en je hebt een succesformule voor de meeste grote festivals. You heard it here first. (Ayko)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
3. Slow Crush – Thirst

Het gaat hard voor Slow Crush: zotte shows, internationale tournees en het gewicht van de Belgische shoegaze bijna eigenhandig dragen. Heftig, maar true. Met ‘Thirst’ levert de band een plaat af die hun groei én intensiteit toont. De titelsong opent fantastisch: ‘Thirst’ neemt je meteen mee in een mysterieuze mist en laat je voor de dikke vier minuten geen seconde los. Isa Holliday’s stem klinkt tegelijk zacht en zwevend: een perfecte tegenpool voor de muur van geluid die de band rondom haar bouwt. Met ‘Covet’ wordt het heel wat scherper, en vanaf daar ontvouwt zich een album dat gelaagd, atmosferisch en geladen is.
De daaropvolgende (acht) nummers tonen hoe de band hun sound verder blijft verfijnen zonder hun identiteit te verliezen. ‘Thirst’ is geen willekeurige verzameling aan nummers, maar een netjes afgewerkte en samengestelde plaat. Dit bewijst nogmaals dat Slow Crush tot één van de strafste Belgische bands behoort! (Jolien)
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
2. Dressed Like Boys – Dressed Like Boys

Dressed Like Boys leverde in 2025 één van de opvallendste debuten van het jaar af. Met zijn zelfgetitelde plaat stapt Jelle Denturck resoluut uit de schaduw van zijn rockverleden bij dirk. en kiest hij voor intimiteit in plaats van stevige gitaren. Het resultaat is een warm, kwetsbaar album vol eerlijke en herkenbare verhalen over identiteit, queer zijn en zelfaanvaarding. De arrangementen en emotionele directheid dragen de stempel van indiehelden als Perfume Genius en Sufjan Stevens, maar Denturck blijft bovenal helemaal zichzelf.
Persoonlijk hoogtepunt is het ingetogen, maar krachtige ‘Stonewall riots forever’, een authentiek en indrukwekkend eerbetoon aan de protesten in New York in 1969, die de moderne Pride-beweging vormgaven en het bloedmooie ‘Pinnacles’. De grote doorbraak bleef niet uit: het album leverde Dressed Like Boys zes MIA-nominaties op en een plek hoog in onze eindejaarslijst. Was Denturck in Amerika geboren, dan stond dit debuut wereldwijd bovenaan de lijstjes. (Eli)
[lees hier onze recensie van het album]
Beluister: Apple Music | Bandcamp | Deezer | Spotify | YouTube Music
1. ECHT! – Boilerism

[lees hier onze recensie van het album]