De 15 beste gitaaralbums van 2025 - Indiestyle

Inventieve hardcore, een brede waaier aan post-punk en auditieve afbraakwerken die nog lang blijven nazinderen: ook 2025 was weer een prima jaar voor de gitaar. Uit alle zessnarige weelde kozen wij de vijftien albums die ons het meest gaan bijblijven.

Steekt er met kop, schouders en een gebalde vuist bovenuit: Turnstile, die met ‘NEVER ENOUGH’ wereldwijd nóg meer hartjes wisten te winnen. Dat de vaandeldragers van de hedendaagse hardcore weleens hoog in deze lijst zouden kunnen eindigen, wisten we al in mei. Toen hield de band namelijk een gratis concert ter promotie van het album in het Wyman Park. De beelden stonden nog maar net op het internet of ze waren al klaar om de geschiedenisboeken in te gaan: de opkomst was gigantisch, kinderen van een jaar of veertien waagden zich aan stagedives en het gevoel van broederlijkheid straalde door elk scherm heen. Ook op plaat heeft de band uit Baltimore goud in handen. Met hun brouwsel van hardcore, dreampop en new wave boorden ze met succes nieuwe bronnen aan. Een verdiende nummer één, laten we het daarop houden.

Ook talrijk aanwezig: postpunkbands in alle vormen en maten. Maruja landt met het licht ontvlambare ‘Pain to power’ op een tweede plaats, een plaatsje lagen vinden we de jongens Viagra Boys -nog steeds het meest krankzinnige Zweedse exportproduct- terug. Daarnaast tekenen zwartkijkers als Heartworms, DITZ en Big Special present met nieuwe puike releases. Met Panic Shacks debuut heeft de riot grrrl-beweging er dit jaar een mooie aanwinst bij en wie zich onlangs afvroeg hoe het zit met in het Noors dialect gezongen artpunk: je moest al naar ‘Soft spot’ van Honningbarna aan het luisteren zijn.

Het zwaardere werk wordt dan weer vertegenwoordigd door de blackgazers van Deafheaven, die met ‘Lonely people with power’ een nieuw carrièrehoogtepunt aanstippen. Chino Moreno en de zijnen bewezen met ‘Private Music’, Deftones-album nummer tien, nog altijd relevant te zijn. Aan de andere kant van de leeftijdscurve zien we de dwarse lawaaimakers van Model/Actriz en YHWH Nailgun. Die eerste band imponeerde met het noisy doch dansbare ‘Pirouette’, die tweede presenteerde met ’45 pounds’ een debuut zoals je er jaarlijks maar een handvol tegenkomt.

Hét zwaargewicht in de lijst is natuurlijk Swans, die met de kolos ‘Birthing’ (een speelduur van bijna twee uur, alstublieft) een punt zetten achter hun zogenaamde ‘big sound’-era. Opperhoofd Michael Gira trekt zich nu naar zeggen een jaar terug om uit te dokteren welk pad de groep vanaf nu zal betreden: alleen dat al is een reden om uit te kijken naar wat volgend muziekjaar in petto heeft.

Wil je meer lezen over Lijstjestijd 2025, dan kan dit hier. Visuals gemaakt door Louis Van Keymeulen en Jolien Wilke.

15. bar italia – Some like it hot