Op de draaimolen van het leven heb ik blijkbaar telkens de floche te pakken, want ik mocht alweer een rondje blijven zitten. Ondanks de stilaan miserabele staat van, welja, de wereld, slaag ik erin de glimlach hoog te houden, en dat toch voornamelijk dankzij de weelde aan prachtige muziek, films, en literatuur waar ik elk jaar weer van mag genieten. En ook wel dankzij de heerlijke mensen rond mij die elke dag het leven de moeite waard maken. Waarvoor zielsveel dank. Met sommigen van die prachtige mensen had ik zelfs de eer opnieuw een album te releasen (Prize Dink Camp), met anderen mocht ik proeven van een nieuw kaliber podia (oa Dranouter met Het Onderspit). Even een self-pat voor dit jaar van persoonlijke trotse hoogtepunten, vergeef me!
Zoals het een goed kermiskraam betaamt, had dit jaar weer de nodige verrassingen in petto. Zo klikte het vaak verguisde reggaeton eindelijk, dankzij het meesterlijke ‘DeBÍ TiRAR MáS FOToS’ van Bad Bunny. Hoewel ik graag pretendeer ‘genre-agnostisch’ te zijn, had ik tot nu toe nog nooit prijs gehad in de reggaeton schietschuur. Maar in januari stonden de sterren perfect: tijdens een uitgesponnen reis in het magische Mexico kwam DTMF uit. Het schalde door elke radio van het land, op het strand, in de supermarkt, of de bar van de hostel. Er was geen ontsnappen aan, en iedereen genoot met volle teugen. Ja, het is bij momenten hoorndolle kermismuziek, en toch passeren er evengoed een veelvoud aan Puerto Ricaanse stijlen, diepe emoties en fijne bespiegelingen. Ik raad iedereen aan om het een oprechte kans te geven.
Het lijkt al een eeuwigheid geleden, toen mijn puberende zelve zich urenlang kon verliezen in hopeloos meanderende post-rock. Een genre dat uiteindelijk leek ten onder te gaan aan zijn eigen eindeloze herhaling. Mijn voelsprieten in het genre waren intussen alweer wakker gekieteld dankzij Black Country, New Road, en dit jaar belandt Caroline met hun frisse kijk op het genre in de top drie. Bij onze eerste luisterbeurt rolden we verbaasd uit onze fauteuil: een gitaar, een drum en.. iets compléét nieuw dat eruit rolt? Vooral hun impressionistische aanpak van ritme en dynamiek blies mijn brein op, er wordt niet enkel buiten de lijntjes gekleurd, er zijn überhaupt geen lijntjes op papier gezet.
Enkele van mijn favoriete artiesten kwamen met sterke verderzettingen van hun oeuvre (Oneohtrix, Panda Bear, Viagra Boys), en ook een diepe duik in de blauwe poel van jazzgoden bezorgde me veel plezier. Met het fantastische boek ‘3 shades of blue’ als leidraad ging ik op bezoek bij oude goden Charlie ‘Bird’ Parker, Dizzy Gillespie, Cannonball Adderly, Bill Evans en uiteraard Miles Davis en John Coltrane zelve. De precursor voor het iconische ‘Shades of blue’, namelijk ‘Birth of the blue’, was de soundtrack voor menig zwoele zomeravond. In diezelfde zwoele zomer was ook Best Kept Secret naar goede gewoonte een hoogtepunt (zie ook het live lijstje hieronder), en de geniale ‘yacht rock dj-set’ van Nonchelange hielp daarbij mijn witte heupen naar nieuw dimensies swingen. In die trant ging ik verder door dit jaar het album ‘Year of the cat’ van Al Stewart vijftig tinten grijs te draaien. Wat. Een. Perfect. Album.
En zo zijn we alweer aanbeland bij een lijstje. Daar hoort nog één disclaimer bij: ik luisterde uiteraard niet naar álles. Ik luisterde zelfs niet naar een fractie van de ‘belangrijkste’ releases. Dingen die niet in de lijst staan, vind ik dus niet per se slecht. Zo dompelende ik me pas deze weken onder in de succulente ganzenleverpastei van Geese. Te laat, want dit lijstje was al ingezonden. Maar ‘Getting killed’ hoort met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid intussen thuis in de top vijf hieronder. Tant pis!
- Bad Bunny – Dtmf
- Oneohtrix Point Never – Tranquilizer
- Caroline – Caroline 2
- Panda Bear – Sinister grift
- Djo – The crux
- Viagra Boys – Viagr Aboys
- Lucy Dacus – Forever is a feeling
- Men I Trust – Equus Asinus
- Olivia Dean – The art of loving
- Aminé – 13MOS
- Horsegirl – Phonetics on and on
- ECHT! – Boilerism
- Japanese Breakfast – For melancholy brunettes (& sad women)
- Tyler, The Creator – Don’t tap the glass
- Clipse – Let god sort ‘em out
- Ventilateur – Rage de vivre
- Lorde – Virgin
- brdmm – Microtonic
- Ninajirachi – I love my computer
- Soulwax – All systems are lying
Deze kwamen niét dit jaar uit, maar bliezen me wel (soms voor de zoveelste keer) omver dit jaar.
- Al Stewart – Year of the cat
- Nala Sinephro – Space 1.8
- Protomartyr – The agent intellect
- Luke Temple – A hand through the cellar door
- Spain – The blue moods of spain
- Underscores – Wallsocket
- A.a.l. – 2012 2017
- Charlie ‘Bird’ Parker
- Kendrick – GNX
- Yes – Close to the edge
- Dire Straits
- Cocteau Twins – Heaven or las Vegas
- Blood Incantation – Absolute elsewhere
Nummers in een volgorde, omdat dat verplicht is. In de feiten luisteren wij quasi enkel albums en dat zie je dus ook terugkomen als je beide lijstjes mooi naast elkaar legt.
- Viagra Boys – Man of meat
- Bad Bunny – Baile inolvidable
- Japanese Breakfast – Honey water
- Panda Bear – Defense
- Lucy Dacus – Ankles
- Caroline – Total euphoria
- Oneohtrix Point Never – Bumpy
- Lil Wayne – Peanutz 2 N elephant
- Bad Bunny – Dtmf
- Panda Bear – Venom’s in
- underscores – music
- Viagra Boys – Medicine for horses
- Water from your eyes – Playing classics
- Shadow mo trio – Seven dwarfs
- ECHT! – Penguin Alfred
- Ventilateur – Brûl
- Bad Bunny – Café con ron
- Djo – Delete ya
- Lucy Dacus – Big deal
- Hannah Cohen – Mountain
- Horsegirl – Information content
- Cameron Winter – Nausicaä (will be revealed)
- Viagra Boys – You n33d me
- Soulwax – New earth time
- Lorde – Shapeshifter
Live hoogtepunten:
- Wilco in OLT Rivierenhof. Wat ons betreft de beste liveband op aarde.
- Viagra Boys in Berlijn. We waanden ons aan de Elektropedia stage van Dour door het snuivende publiek, maar dat is natuurlijk uitermate passend bij deze band.
- Beach House in de AB.
- Men I Trust in de AB.
- Theo Parrish op Paradise City. Uitzinnig wild, de pure roots van wat een DJ hoort te zijn.
- Jake Xerxes Fussel in de Plantentuin.
- Underscores en Schntzl. op Les Nuits Botanique.
- Op Best Kept Secret: Waxahatchee, Michael Kiwanuka, Lucy Dacus, Nilüfer Yanya, Nonchelange
Ik las ook weer letters en die stonden op papier. Dit was het favoriete papier dat dit jaar door mijn vingers gleed.
- Pedro Páramo – Juan Rulfo
- Oroppa – Safae el Khannoussi
- 3 Shades of blue – James Kaplan
- L’étranger – Albert Camus
- Elena Knows – Claudia Piñeiro
- Terry Pratchett! (vooral de City Watch reeks en Going Postal)
- Small Boat – Vincent Delecroix
- A Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
- Een revolverschot – Virginie Loveling
- The Hearing Trumpet – Leonora Carrington
- The Hotel – Daisy Johnson
- Het uur van de wolven – Giuliano da Empoli
- Other minds – Peter Godfrey-Smith
- Prins Albert – Alexander Deprez
- All Fours – Miranda July
- Roadside Picnic – Boris & Arkady Strugatsky
- Klimaatverandering als klassenoorlog – Matthew T. Huber
En tenslotte werden ook mijn oogballen weer verwend, met wederom voornamelijk veel dank aan het ultieme filmconcept Cinémangiare.
- Good Time (derde keer, opnieuw beste keer)
- Perfect Days
- Midnight Cowboy
- The Swimmer
- The Love Witch
- Anora
- Fiore Mio
- Sightseers
- After The Hunt
- Persona
- Sinners
- Coco (in Mexico, dusja, genieten hé)
Als je het tot hier gehaald hebt, veel groetjes en zoentjes voor het nieuwe jaar!