Tussen het beton, de installaties en de verschillende stages bewees Horst Arts & Music opnieuw waarom het een van de spannendste festivals van Europa blijft. Niet door de grootste namen te boeken, maar door artiesten ruimte te geven om risico’s te nemen. Van emotionele rave en beatloze techno tot futuristische UK bass en pure breakbeat-chaos: sommige sets voelden minder als een klassieke festivalshow en meer als een volledig eigen universum. Dit waren zes momenten die er echt uitsprongen.
1. Daphni – Dark Skies (vrijdag)
Daphni bracht een van de meest avontuurlijke sets van het weekend. Hij opende verrassend met een edit van Rosalía’s ‘Berghain’: dramatische vocals, industriële spanning en een trage opbouw richting pure rave-energie.
Het hoogtepunt kwam toen hij ‘Born Slippy’ van Underworld mixte met ‘Lost’ van Frank Ocean. Een onverwachte combinatie die tegelijk euforisch en emotioneel werkte. Ook ‘Ok Ok’ van Fred again. passeerde, perfect gedoseerd tussen house, rave en UK-invloeden. Een set die constant verraste zonder ooit de flow te verliezen.
2. Barker – weaving weeds (vrijdag)
Barker bracht een zeldzaam soort rust naar Horst. Zijn minimalistische, vaak beatloze techno werkte bijna hypnotiserend: zwevende synths, subtiele melodieën en lange spanningsbogen zonder de klassieke festivaldrops.
Waar veel sets op volume en impact mikten, koos Barker voor detail en sfeer. Het resultaat voelde bijna als shoegaze, een verademing tussen alle zware bassen en peak-time energie. Een van de meest atmosferische momenten van het weekend.
3. Livwutang HoRAbaixa (donderdag)
Livwutang bewees waarom UK bass opnieuw zo spannend klinkt. Haar set balanceerde tussen diepe baslijnen, breakbeat en zachte r&b- tot hiphop invloeden zoals Pink Pantheress.
4. Ehua – Weaving weeds (donderdag)
Ehua bracht breakbeat zoals breakbeat bedoeld is: snel, meeslepend en volledig gericht op beweging. Haar set zat vol nerveuze ritmes, zware percussie en UK-invloeden die voortdurend spanning opbouwden zonder in chaos te vervallen.
Wat haar set zo sterk maakte, was hoe natuurlijk alles bleef aanvoelen. Geen overkill, geen goedkope drops, gewoon een constante stroom aan grooves die het publiek volledig meezoog. Pure energie van begin tot einde.
5. Call Super – HoRAbaixa (zaterdag)
Call Super speelde een anderhalf durende set die constant van richting veranderde zonder ooit de controle te verliezen. Ambient, house, dub en vreemde percussie vloeiden in elkaar over op een manier die tegelijk intuïtief en technisch indrukwekkend voelde.
Soms klonk het warm en hypnotisch, enkele minuten later volledig abstract. Net dat onvoorspelbare maakte zijn set zo sterk: je wist nooit exact waar hij naartoe ging, maar het werkte altijd.
6. Waltur – Weaving Weeds (zaterdag)
Waltur bracht een van de meest energieke sets van het weekend. Haar selectie ging alle kanten uit van snelle clubtracks tot rave, breakbeats, baile funk tot Justin Biebers ‘Beauty and the Beast’, maar bleef voortdurend scherp en dansbaar.
De energie op de vloer sloeg meteen over: weinig pauzes, geen rustige momenten, gewoon maximale intensiteit zonder dat het geforceerd aanvoelde. Het perfecte bewijs dat Horsts experiment van locale dj’s prioriteit te geven alleen maar kan worden toegevoegd.
Zo bewees Horst opnieuw dat het wel eens durfde uit te pakken met experimenten. Al is het eigen aan experimenten dat ze soms wel eens kunnen tegen vallen: zoals het risico op slecht weer met een festival in mei. Toch hopen we dat Horst ook komende jaren verder blijft experimenteren.