Dit was 2016 voor Simon Kremar

De hele maand december geven we carte blanche aan onze schrijvers om terug te blikken op hun afgelopen jaar. Vandaag aan de beurt: Simon Kremar – tot hij naar buiten komt met z’n superfijne eigen muziek nog steeds vooral bekend als ster van de Indiestyle-redactie.

Check zeker onze album top 52, 75 favoriete nummers van 2016 en alle andere jaaroverzichten. De komende dagen en weken volgt er nog meer eindejaarscoverage.

geluk zit in kleine dingen

Albums 2016
1. Solange – A Seat at the Table
Durven toegeven dat het leven lastig kan zijn en daarmee proberen omgaan. Zo toont Solange Knowles pure schoonheid op ‘Cranes in the sky’. Terwijl het onderwerp diep snijdt, houden de minimale drums, warme synths en subtiele piano het eigenlijk vrij luchtig en speels. Op een vergelijkbare manier biedt ze troost en steun in de strijd op weg naar vrijheid en gelijkheid. Bovendien krijgen we door de interludes een helder beeld op de persoon achter de muziek en haar oprechte, goede bedoelingen. Kwetsbaar toont Solange hoe we proberen omgaan met de problemen die we tegenkomen in de alsmaar complexere wereld van vandaag. Anderzijds bewijst ze dat ze met ‘A seat at the table’ iets te zeggen heeft namens de zwarte gemeenschap en vooral de zwarte vrouw in de VS. Dit is soul anno 2016, de stem van een generatie – en wat een stem.

2. Radiohead – A Moon Shaped Pool
3. Gold Panda – Good Luck and Do Your Best
4. A Tribe Called Quest – We Got It from Here… Thank You 4 Your Service
5. Childish Gambino – Awaken, My Love!
6. Metronomy – Summer 08 (mijn review hier)

7. Kaytranada – 99,9%
Het is indrukwekkend hoe een producer die toch vooral bangers van singles afleverde erin slaagt om een coherent en uiterst sfeervol album uit te brengen, waarop er amper opvullers te vinden zijn. Kaytranada is meester in zijn vak en bewijst nog eens dat hij met zijn kenmerkende bassen, hangende beats en menselijke touch een getalenteerd producer is. Samen met onder andere River Tiber, Anderson .Paak, Syd en Little Dragon zorgt hij voor een uitstekende, eigentijdse makeover van 80’s- en 90’s-nostalgie en zomerse vibes. Speel het integraal op de dansvloer, en ik kom af.

8. Suuns – Hold/still
Suuns is de eigenaar van donkere, elektronische rock waar je je frustraties en apathie in kan herkennen. ‘Instrument’ is tegelijk zwoel, angsty en badass. De prominente, golvende synth lijkt je bijna te irriteren, maar wanneer de gitaar in tegentijden erbij komt, drijf je automatisch mee met voorgenoemde golven. De lichte, overkoepelende pads zijn de finishing touch. Een simpel idee, heel goed uitgevoerd, is al meer dan genoeg.

9. Chris Cohen – As if Apart
10. James Blake – The Colour in Anything

en in willekeurige volgorde
Aponogeton – And in That Fierce and Endless Night Every Star Burned Twice as Bright​.​.​.
Milan W. – Intact
Parquet Courts – Human Performance
Frank Ocean – Blond(e)
M83 – Junk (geen junk)
Lion Babe – Begin
18+ – Collect
Soldier’s Heart – Night by Night
Plaid – The Digging Remedy
Kyle Dixon & Michael Stein – Stranger Things ost
Badbadnotgood – IV
Junior Boys – Big Black Coat
Matthias Zimmerman – Matthias Zimmerman
Deakin – Sleep Cycle
Olafur Arnalds – Island Songs
Bon Iver – 22, A Million
Johan Johansson – Arrival OST
Dim Grimm – Perlissop ep

Nummers 2016
1. Radiohead – Daydreaming
Dreamers, they never learn.” Er is een Radiohead-gevoel en dat wordt helemaal uitgepuurd in ‘Daydreaming’. Je kan het een soort eenzaamheid noemen; het gevoel hebben van niet te passen in de wereld van vandaag, maar daar toch genoegen in vinden. Genieten van die gevoeligheid die je deelt met meer mensen dan je denkt. De arpeggio’s nemen je mee doorheen het hele nummer, tillen je op bij het openbreken in het midden om dan langzaam af te dalen aan het einde. Onmiskenbaar zijn de meesterlijke productie van Nigel Godrich, de opzwellende omgekeerde vocals en de onheilspellende wolk van strijkers die net niet lijkt te overheersen. Dan zijn er nog de ongelooflijke, symbolische lyrics van Thom Yorke, en last but not least die geniale video van Paul Thomas Anderson.

2. Solange – Cranes in the sky
3. Braids – Companion
4. Metronomy – Mick Slow
5. Kaytranada – Lite Spots (de Airglow Fires van 2016)

6. 18+ – Drama
Twee akoorden, een paar vocal samples en nog eens een goede, volle trapbeat. Hoe moderner, hoe kouder. 18+ toont hoe gemakkelijk we de focus verliezen van wat er echt belangrijk is of hoe we mensen graag zien om de verkeerde redenen: “who be the lover, who be the pimp”. Doorheen de (al dan niet ironische) oppervlakkige lyrics komt er een flits van oprechtheid: “I don’t know what I’d do without you”.

7. Sampha – Timmy’s Prayer
If heaven’s a prison, then I am your prisoner.” Een oprechte en unieke crooner vinden we in Sampha. De ogenschijnlijk simpele productie en groovy baslijn laten je niet los. Totaal onverwacht en perfect uitgevoerd verandert de geniale break de hele sfeer. Van zwoel en laidback naar uptempo. Het is alsof je de draai in gedachten en gevoelens zelf meemaakt. Zo weet hij zijn fouten te plaatsen en kan hij het achter zich laten. “I messed up, I know now”. Hij springt op en rent vooruit, van blues naar catharsis, en dan is het gedaan voor je het goed beseft.

8. patten – Sonne
9. Bonobo – Kerala
10. Lion Babe – Got Body

en in willekeurige volgorde
Le Colisée – Géraldine
Childish Gambino – Me and Your Mama
A tribe Called Quest – We The People
Kyle Dixon & Michael Stein – Stranger Things Theme / Eleven
Loyle Carner – Stars & Shards
M83 – Go
Badbadnotgood ft. Samuel Herring – Time Moves Slow
Rostam – Gravity Don’t Pull Me
Dim Grimm – Ronrol
Hamilton Leithauser + Rostam – A Thousand Times

de 7 beste videos
“just happy to serve/ you”

“I tried to keep myself busy/ I ran around in circles/ think I made myself dizzy”

“It had nothing to do with you/ how can I make that more clear?”

“tout à coup, je me souviens de vous”

visualz

same

yes, alles hieraan, yes.

Live
Le Colisée op de Gentse Feesten
Dorian Concept op Dour
Milan W. en Paper Hats in de Vooruit
Laura Mvula op het Cactusfestival (mijn verslag hier)
Loyle Carner in de Ab Club
Ryoji Ikeda in de Botanique
Nosedrip en Raphael Top Secret op een boot in Brussel (Holger)
Tobi Jonson in de Vooruit

Extra extra extra
Mathematics van Mos Def!
Lovely Day van Bill Withers!
hier is een mix van mij!

Rest in peace
Leonard Cohen

Phife Dawg

Ten slotte
In een jaar waarin niet veel goed leek te gaan, werd de rol van de positieve boodschap van muziek nog belangrijker. Op naar een beter 2017, waarin muziek nóg meer zal zorgen voor steun, verbinding en hoop.

Tags:

Laatste artikels

In de kijker

Meer Indiestyle

Tips

33-45 Magzine